gamvank amkam sorop॔cho asta

gamvank amkam sorop॔cho asta

tohoch devo voilean rakhta

sorponch gamvank laitt dita

tohoch devalo chondrim' pett'ta

avo,sorponch muje khambe ghalta

laitti die mat apunn chot'ta

devo mat chondrima divo laita

[कविता] देवा दिवो (- दिलीप बोरकार)

आमी आमकां, देव समेसतांक म्हळ्ळे सांगणेपरीं, जेदनां आमी आमची मत अडोव घालून जियेवंक लाग्तांव तेदनां गांवचो सर्पंच जो आज चंद्राक टोर्च दाकवन, संसार पेटंवचो अपणान म्हणून मांकोड कर्ता आनी येदोळ जेमेवन आसचे आमी आतां घोरेवंक वेच्यार आसांव. मारेकार राजकीय विडंबनाच्या चिंत्पाच्या सावळेचेर उभी केल्ली ही कविता वाचून गेल्लेपरिंच कवितेची तांक कळता.

बाब दिलीप बोर्कार गोंयचो एक वरिश्ट पत्र‌कार, कवी, कथाकार, कादंबरिकार, फिल्म निर्मापक, निर्देशक, समाज सेवक, पत्रिकोध्यमी. भिंब पत्राचो तो संपादक जावन मोटो वावर करून आसा. ह्या कवितेच्या राजकीय सावळेपाटल्या समाजीक चिंत्पाक पार्कुंचें आतां तुजेर सोडतां.

[कविता] देवा दिवो (- दिलीप बोरकार)

देवा दिवो

आवो,ये Sतें चिदें जे?

तें मुरे बाबा मांयचें मिदें

वेगीं मातसो जेय रे पुता

निसान भरोन ओत्ता कदें

येदो व्हडलो जाला घोडो

हातीन कोहोच खाईना

ओहलो सायबा कोहलो चेडो

भरोयल्या बगर जेईना

आवो,येSतें चिदें जे

म्हाका कित्या सांगिना

वयर वयर लांबता चोय

खाला कोहोच पडोना

बाबा,तो देवा दिवो

चोन्द्रीम तेका म्हुणटा आमी

दिसा उजवाड दिता सूर्या

रातचो चोन्द्रीम येता कामी

आवो,देव म्हुणजे चिदें जे

वयर तो खीं रावता

देव म्हुणजे मांयचें मिदें

खा ही उंडी सारकें सांगतां

गांवांक आमकां सरप॔च आसता

तोहोच देव वयल्यान राखता

सरपंच गांवांक लायट दिता

तोहोच देवालो चोन्द्रीम पेटता

आवो,सरपंच मुजे खांबे घालता

लायटी दिये मात आपूण चोत्ता

देव मात चोन्द्रीमा दिवो लायता

आनी येदो व्हडलो खांबो खायता

बाबा मातसो जेय रे आतां

नाका आहलीं शापोतां सांगता

हातीन आतां जेईना जाल्यार

कुल्यार दोन दितां थापटां ..

- दिलीप बोर्कार. [एपरील, २०२०]

दिलीप बोर्कार: गोंयचो वरिश्ट पत्र‌कार, कवी, कथाकार, समीक्षक, फिल्म निर्मापक, निर्देशक अनी कोंकणी वावराडी. बिंब नेमाळ्याचो संपादक. १९९५ इस्वेचो साहित्य अकाडेमी पुरसकार जिकपी. कोंकणी, मराठिंत गोंयच्या चडताव नेमाळ्यांनी बरयता. सभार साहितीक पुरसकार आनी सन्मान जोडपी.