ಕವಿತಾकविताPoem
हुसको (- अतिशा सुर्लीकार)
[कविता] हुसको (- अतिशा सुर्लीकार)
मनीस अपणाक मरणच ना म्हळ्ळें चिंतनांनी धांवणेर आसलो. कोणाचीच व कसल्याचीच फिकीर नासताना अपूणच वर्तो म्हणून धर्तेक मुटिंब धरून चंद्र तारांक सयत अपले ताबेंत धरुंक चिंतून आसतानांच एक ल्हान वयरसान, ज्यें कोणाकच दिसानासचें वयरस, अख्ख्या संसाराक आज इतल्या भिरांतिचे दीस दीवंक पावलें म्हळ्यार दरेक मनीस अपल्याच घरांत बंधी जाताना अपणाथावन विवीध रितिच्या बंधखणेक दिल्ल्यो यादी काडून सारुंक पडचें कितलें वीपऱ्यास न्हय?
बाय आतिशा सुरलीकार वृत्तेन एक शिक्षकी देकून हिच्या कवितेचें लिसांव समेसतांक गमतेलें म्हळ्ळो म्हजो भर्वसो.
[कविता] हुसको (- अतिशा सुर्लीकार)
हुसको
बंदखणीतली जीण किरा आता कळुन
आयली स्वता बंदखण भोगतना तळमळ तुजी समजली.. केल्ल्या मापान भरतली बिरमुत रे किरा
फुट्टली काम धंदो सोडून सगळी घरा बसतली .. शिराप ते सैमाचे लागले बेभान मनशाक रे सैम मेकळो स्वास घेता आमी भोगता बंदखण रे.. पळोव नजो क्वॉरेंटाइन जीण हासत खेळत सारता
खींण हुसक्या मेकळो जावना आजुन दग दग पोटान
बसला फुगून... दिसवड्याचेर भागयतालो जेवणां खाणांचो शीण फारीक कशे जातले? बुड्डील्ले ते रीण.... रांधली पेज, भाजलें
खारें दोंगर पोरसांतले हाडले वजें कोणे
शिवराक तर कोणें सुरबुस खालें नुस्तें... कितले दीस अशे चलतलें? हुसकयाचे दीस केन्ना
सोपतले? घरांत बसुन कशे काय संवसार गाडे
चलतले? पयसो आडको सोपपाक पावलो पावस
माथ्यार तेकत आयलो पुरूमेतांचो वेपार देवा घरांत, आंगणात कुसपाक लागलो... सुखरुप उरचो
घराबो आमचो गरीबांचो मात हुस्को वेगळो लॉकडावन जर सोपलो ना बेगीन पातीशेर जातलो भाव -
भयण सगळो.... अरीश्टांक तोंड दीत वाजयल्यो ताट - थालयो अदी - मदी पेटीत ताळयो गो कोरो नाच्यो गायल्यो होवयो... लॉकडावनाच्या काळार खरें - खोटें आयले मुखार इलेसावांक सोपूत घेवपी दिल्ल्या उतराक
गेले नेगार .... साखर, पालो, तांदळा गोटो काट्या खुट्यातल्यान आमी हाडलो खरो खंय रे
गेलो गांवचो धनी? दिवचे सोडून पेज - पाणी इलेसांवाचे इजमोल मागीत भौवलो तूं रात -
दीस गरज तुजी आसतना किद्याक लिपलो दारा
खाचीक? मनांत घोळटा एकुच विचार आता
किदे जातले मुखार? कोरोनाचो खेत्री तिठ्यार कौल आमी घेयनाजाल्यार बेतकाडयो पडटल्यो हाती
पायार... विचारांचे चक्र हे थांबना किदे
करचे आजून कळना कोरोनाचे चक्रव्युह मोडना घरा आमी बसल्या शिवाय पर्याय दुसरो सुचना.... भोगशी देवा, भोगशी आमंका मागता भोगसण
भुरगीं तुजी आता आनीक सोसना हुसक्यान भरलेली
जीण आमची.....
-
अतिशा सुर्लीकार.
[एपरील,
२०२०]
© 2020 अतिशा सुर्लीकार · आशावादी प्रकाशन सर्व हक्कां राखून दवरल्यांत.
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
सूंयेर (- अतिशा सुरलेकर)
ಕವಿತಾकविताPoem Sep 2020
शीण (- अतिशा सुरलेकर)
ಕವಿತಾकविताPoem Jul 2020
येंवचें तुंवें (- अतिशा सुरलेकर)
More in Poinnari
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2025
धाळ्यो [डो. झीटा लॊबो]
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)
ಕವಿತಾकविताPoem Nov 2016
येका फो०डाचि कता
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.
Comments
No comments yet. Be the first to say what you thought of it.
Leave a comment