ಕವಿತಾकविताPoem

मेटां

[कविता]

मेटां

समाजेंत केदनांय असतुरी उलवंक व्हचाना, गुप्तीं सोसून व्हर्ता. पूण तिची अभिव्यक्त समजल्लीं नांत, तिची अभिव्यक्ती समाजेन ठरायिल्ल्या प्रकाराची न्हय, वेगळीच आसता. पूण जेदनां ती अपली अभिव्यक्ती समाजेन ठरायिल्ल्या रितीन करुंक मेट काडता तेदनां उदेता असली कविता. उत्रांनी मोटवी दिसुंक पुरो पूण ह्या दोन कडव्यांनी खूब सांग्ता ज्यें इतिहासाच्या पानांनी आमी परत परत वाचून आयिल्लें. हांगासर जिवी सिमेंट आसा आनी ताचेर हंकाराचीं मेटां आसात तीं थीर जावन उर्चें चित्रण कवी दिसयताना एक दऱ्यो आसा, आनी त्या दऱ्याच्या तडिचेर नेणत्या पावलांनी चल‌ल्लीं मेटां पुसुंक ल्हारांक धाडचें चित्रण आसा. लिसांव भोव सोंपें; अर्दो कोळसो अल्कंदता पूण भर‌ल्लो न्हय. दऱ्यो जाणारी आनी दऱ्याची सकत (गुंडाय/विसताराय) वर्णुंक तळीं/बांयची ससाय गर्जेची न्हय. आनी तो जाणतो दऱ्यो सयत नेणत्याचीं पावलां पुसू काडुंक अपलीं ल्हारां धाडता.

सलोमी मियापदव कोंकणिच्या फुडाराची एक भर्वश्याची कवी म्हणून ’आटवो सूर’ पुसतकांतल्यो तिच्यो एकेक कविता गवाय दितात. मोटव्यो पूण अपूर‌भायेच्या चिंत्पाच्यो कविता. आतां ह्या कवितेंतलीं तत्वां मेजुंक तुकाच सोडतां.

मेटां

A picture from the Poinnari archive that nobody has described yet.

जिव्या सिमेंटिच्या वाटेर

हंकारान चल‌ल्लीं मेटां

सासणाक ऊर‍लीं.

दुर्सोण्यांक

बर‍गाल आयलोच ना!

दर‍या तडीर

नेणार‍पणान

चल‌ल्लीं मेटां

ल्हारांनी पुसून काडलीं

कोणाकी कळ्ळेंच ना!

[एपरील, २०२३]

Comments

No comments yet. Be the first to say what you thought of it.

Leave a comment

Write in Kannada, Nagari or Romi, whichever you like. He reads every comment before it appears here, so yours will not show straight away. Your name is printed above it.

Your name

Your comment

0 of 2,000 characters

Only your name and your comment are kept - no email address. They stay on the site until he removes them; to have yours taken down, write to him through the contact form and say which one. Privacy.

Author

सलोमी डी सोजा, मोगर्नाड

साहित्य शेतांत कविता, मटव्यो काणियो, विडंबना तसल्या बर्पांनी चड आसक्त. १००० च्याकी चड कविता, चुटुकां, चडुणें ३० मटव्यो काणियो, एक कादंबरी, विडंबनां, अनुवादीत काणियो, कवनां प्रकट जाल्यात. विवीध साहित्य सर्तेंनी इनामां आपणायल्यात. मात्र न्हय, कोंकणी आनी बहुभाषा कविगोश्टिंनी भाग घेवन सुंकाण सांबाळ्ळां.

आपल्या इक्रा-बारा वर्सांच्या प्रायेर बालमंगळ पत्रार आपली पिंतुरां फायस जाल्लें, साहित्य शेताक पांय तेंकुंक कारण म्हण्येत. उपरांत दिवो, राकणो, थोड्या कन्नड नेमाळ्यांतल्या भुर्ग्यांच्या विभागांनी बर्पां, फायस जाल्यात. साहित्यांत एदोळ काणियो, कवनां, चिकणी कता, हास्य लेकनां, व्यंग्य चित्रां, लेकनां, बैबल, जनरल क्वीज, प्रवास कथा, अनुवाद, पुसतक परिचय, इत्यादी. आयलेवार कादंबरी बरंवचें प्रयतन केलां. मंगळूर, महाराषट्र, कारवार, केरळ थावन फायस जाल्ल्या नेमाळ्यांनी बर्पां फायस जाल्यात.

आयलेवार आशावादी प्रकाशनाखाल प्रकट जाल्लो कविता पुंजो "आटवो सूर" पुस्तकाक "कर्नाटक राज्य कोंकणी साहित्य अकाडेमिचें २०२३ वेर अत्युत्तम पुसतक पुरसकार फावो जाला. फोटोग्राफी, फोटोशोप, ड्रायिंग, झडां पोसची, कंप्यूटर वृत्ती सदांची हव्यास. अतां मोगर्नाड आपल्या कुटमासंगी वसती. वृत्तेंत कंप्यूटर कोर्स शिक्षकी.

All 3 pages by this writer