ग्वादलूप डायस

ग्वादलूप डायस

संसार‌भर कलाकारांक, प्रत्येक जावन संवेदन‌शीळ चिंत्पाच्या मनशांक पाटले थोडे मयने चड आतंकाचे. एका वाटेन गयरें दिसचें फालें, दुस्रे वाटेन इतले वेगीं बदलून येंवचीं चिंतपां. चडतीक कितेंच काम नासताना अपल्याच घरांनी बंधी जावन उरल्यारी, क्रियात्मक चिंत्पाक महत्वाचें कितेंच करुंक येनासचें मन. कितेंकी घडुंक न्हजो जाल्लें घडून आसा, अशें जावंक न्हजो आसलें पूण जावन आसा अनी ह्या परिगतेंत हांव दाकवपाक तोंडाचेर मासक न्हेसतां पूण हकीगतेंत तें मासक न्हेसलां दोळ्यांचेर, काळजाचेर म्हळ्ळीं अपरादीं चिंत्नां धोसतात. एका वाटेर काल आमचेलागीं उलयिल्ले आज पिडेंत पडल्यात, काल कामाक गेल्ले आज कामां होगडावन आसात. काल भाड्याचें तर‌यी एक ल्हान बिडार आसले आज बिडान नासतां रसत्यार पावल्यात. आनी ह्या सर्व घडितांक अनीक‌यी मारेकार करुंक धर्ती कांपणी जाली. उज्यान सभारांक ग्रासिलें. ह्या दुस्पट दिसांनी खरी संवेदन‌शीळता कशी अपली अभिव्यक्ती करुंक सकत?

पूण हेरांच्या रग्तांत न्हावन सवय जाल्ल्यांक हेंच जाय. मेल्ल्या कुडीक मातियेक पावंवच्यादीं सयत तांतूं कसलो आनी कितलो फायदो जोडचो म्हळ्ळी कला समजल्ल्यांक टिविंनी, समाजीक माध्यमांनी येवन नवीं आश्वासनां दिल्यार जालें आनी तेच कुळियेच्या भीऱ्याक हीं पोकोळ आश्वाशनां समाजीक माध्यांनी गाजवंक जालें पूण हकीगतेंत दुबळो चडीत दुबळो जावन हें शेर सोडून अपलो गांव म्हणून शेंभोरां मयलांची वाट आपल्या खांद्यार वोजीं घेवन ह्या गर्मेच्या दिसांनी चलून वचुंक पडलें आनी पर्गांवांत आमचो लोक पयण करुंक नासताना व्हळवळून मेलो आनी तसल्यांक मातियेक पाववंक सयत तांच्या कुटमाक जालें ना. आनी हेंच आत्म‌निर्भर?

कवी बाय ग्वादलूप डायसाचीं उतरां मात्र न्हय, तिची जिणिंच एक कविता म्हळ्ळें तिका लागशिल्यान व्हळकल्ल्यांक मात्र कळीत आसा. तिच्या कवितेच्या एकेका उत्रांनी जीव आसता, सत आसता आनी वासतविकता आसता. देकून ती धारूण म्हण दिसत. पूण खरेंपणीं, जी दूक स्वता भग्तेल्यांक मात्र कळीत दूक म्हळ्यार कितें म्हण. ह्या कवितेक मयन्याची कविता म्हणून विंचुंक आमकां खरेंच भोव चड संतोस भग्ता. खंडीत जावन हो मान कवितेक; कोंकणी कवितेक.

Bai Vaishnnavi Raikar

Bai Sangeeta Naik

Bai Jyosna Abreu

Bab Naveen Serrao

Bai Sheela Bhandarkar

Bai Smitha Shennoy