केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)

[कविता] केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)

थोड्याच तेंपादीं मनशाकुळान पळेवन आयिल्ल्या बदलावणेंत कितलें सर्व बदल्लां. ही कविता आयच्या डिजिटल काळाच्या शिक्षण वेवसतेच्या पाठ‌भुंय‌चेर विणलली तर‌यी ही कविता सभार शेतांनी लागू जांवचेतसली. एका वाटेन सत, नीत, नयतिकता, शिसत आनी गिन्यान तर अन्येका वाटेन ह्या सर्वांक तुकलावन, ह्या सर्वांच्या असतित्वाचेर सवाल उटवन मिरंवचें असत, अनीत, अनयतिकता, अशिसत तशेंच अग्यान आनी दोळ्यां समोर हें सर्व घडून आसा तर‌यी मोनो जावन जेमेंवचो लोक केदनां तर‌यी उटत‌काय म्हळ्ळें सवाल मतिंत उभजांवची श्याथी ह्या कवितेची. पूण अखेरीक तर‌यी भर्वसो सांडून जियेनाये जाल्ल्यान हें सवाल अधुरेंच उर्ता. (अक्तोबर ४ तारिकेर आसा केल्ल्या अंतर‌राश्ट्रीय डिजिटल कोंकणी कविगोश्टिंत सादर केल्ली कविता ही जावनासा)

[कविता] केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)

केन्नां पुणी उटतेल्यात...

तांच्या दोळ्यानीं

तीळन पळेवन

उचारिनात ल्लें समजोंच्या आमकां

आज, कठीण शिक्षा.

तुमी विडियो बंद कर्न निदल्यारी,

हांव शिकयते आसां

केन्नां पुणी उटतेल्यात म्हळ्ळ्या भर्वश्यान.

कांय मां-बाप म्हाका

चोयतात आसतेलीं

मधें मधें.

आदल्या गुरुचेर आस ल्ली पात्येणी

आमचेर खंय आसा?

म्हाका हाची पर्वा ना.

हांव शिकयते आसां

केन्नां तरी उटतेल्यात

म्हळ्ळ्या भर्वश्यान.

तुमचे मधें थोडे कीर आसात

सगळें जिकून धर्तात.

ताळियो जोडून घेतात.

पूण केन्नांय घुडा थावन

भायर येवंक सकनांत.

हांव शिकयते वेतां,

केन्नां तरी उटतेल्यात

म्हळ्ळ्या भर्वश्यान.

तुमचे मधें थोडे कोले आसात

पार्पोळ तरी बुद्वंत.

केन्नांच सलवनांत.

तुमचायी बुद्वंत्कायेक

एक वाट दाकंवची गर्ज आसा.

हांव शिकयते वेतां,

केन्नां तरी उटतेल्यात

म्हळ्ळ्या भर्वश्यान.

तुमचे मधें थोडे

चुकोन गेल्यात.

मां-बापा थावन यी

पयस पावल्यात.

नोवान्नोय बकऱ्यां वर्नीं

तुमी म्हाका चड धोसतात.

हांव शिकयते आसां,

गोवळ्याच्या ताळ्याक पुणी

आयकाश्यात म्हणोन.

केन्नां तरी उटतेल्यात म्हणोन.

-  विल्मा बंटवाळ. [ओकटोबर, २०२०]

विल्मा बंटवाळ:   बेंगळुरांत सह-प्राध्यापक जावन वावर कर्च्या हिका २०१३ इस्वेचो किटाळ यूव पुरसकार तशेंच साहित्य अकाडेमिचो युवपुरसकार (मुकडीं: २०१८) लाभला. सभार कविगोश्टिंनी हिणें वांटो घेतला.