ಕವಿತಾकविताPoem

मीट… (- डोमिनीक अरावजो)

[कविता] मीट… (- डोमिनीक अरावजो)

सर्व खाणाक रूच दिंवचें मिटाक पूण मिटाचें मोल कितलें? दीस गेल्लेपरिंच एकेक‌च बदलन वेच्या ह्या दिसांनी तेंपादीं मोल आस‌ल्ल्याचें मोल देंवलां. पूण मिनत, आनी त्रास उणें जावंक नांत. ही कविता भारीकायेन वाचली तर ह्या कवितेच्या एकेका कडव्यांनी एकेक काणी आसा, आनी कशें मोलां आट आण्याचीं जाल्यांत म्हळ्ळें आसा. पूण अखेरीक ह्या सर्वांक मोल दीवंक पडचें फळाक.

[कविता] मीट… (- डोमिनीक अरावजो)

मीट…

समदिराच्या पोटांतलें

आगराच्या तळ्यांतलें

रग्ताचो घाम करून

कुनड्ग्यांनीं पुंजायलें

उदकांत पिगळपाचें

उज्यांत जळपाचें

हीऱ्या सार्क्या खड्यांचें

मोल तुजें आट आण्याचें

पावसांत भिजपी करनड्यांतलें

चुली फाटल्या बुडकुल्यांतलें

जेवणा मेजार बसून

जिबेरूच खेळपाचें

जेवण जिन्सां तरिंचें

मोल हजार, लाखांचें

मीट फकत आट आण्याचें

सांग जेवणाक कित्याक घाल्चें?

नदी, खानडिंतलें

दऱ्या, बोटी रांपणिंतलें

जीव रिसकेर घालून

जाळांनीं सांपडायललें

रुप्या सार्क्या आंगाचें

मोल मोळबाक तेंकपाचें

मीट फकत आट आण्याचें

सांग नुसत्याक कित्याक लांवचें?

झाड कुळागरांतलें

फळांनीं मातलेलें

झाडार फातर शेवटून

फळ झडयलें

पातळ, दाट कातिचें

आंबोट, गड जाल्यारूय चिर्चें

मीट फकत आट आण्याचें

सांग फळान कित्याक भर्चें?

- डोमिनीक अरावजो. [आगोसत, २०२०]
डोमिनीक डोमिनीकअरावजो: डोमोनीक अरावजो लिखणे नांवार बरंवचो डोमिंगोस कयतानो अरावजो, मूळ गोंयचो पूण पाटल्या कांय तेंपांत कुवेयटांत वावर करून आसचो कोंकणी मोगी, बरवपी तशेंच अपरूप तियात्रिसट. ’कला मोगी कुवेयट’ हाचो अध्यक्ष जावनासच्या हाचीं बर्पां ’गुलाब’ तशेंच जाळिजाग्यांनी पर्गटल्यांत.