ಕವಿತಾकविताPoem
काळजाक खाल्तिमान घाल्ची मत
कविता
काळजाक खाल्तिमान घाल्ची मत
जशी उज्याची एक काडी कशें रांदण झळवंक सक्ता तेचपरीं एकल्याचें घर भस्मुंकयी पावता. तशें म्हणोन उज्याची काडी बरी वा वायट म्हणोंक जायना. जो मनीस खंच्या इराद्यान ताचो वापार कर्ता ताचेर लब्दोन आसता. आतांचो काळ ए.ऐ.चो काळ. चडुणें उज्याच्या काडियेक सरी करुयेता. जशें ए-ऐ.चो बरो वापार केलो तर, बरेंच प्रतिफळ जोडुंक साध्य जाता. तशेंच खोटो वापार केलो तर मारेकार प्रतिफळ लाभता. पूण हांगासर कवी ह्या ए.ऐ. सवें मत आनी काळीज ह्या दोनांचें महत्व कितलें म्हळ्ळें भोव अपुर्भायेन चित्रीत केल्लें दिसोन येता. अपल्या मतिच्या बुध्वंत्काचेर उडकाणां घाल्च्याधीं ’काळीज’ नातलेल्या ह्या तांत्रीक कटपुतळेचें तोंड धांपवंक सक्ता आनी एका कवितेची सकत कितली आसोंक साध्य म्हळ्ळी अपुर्भायेन गवाय दिता.
AI
म्हाल्गडे आमचे, भरोन आसल्ले
जायत्या देण्यांनी!
निपूण ते सर्व कामांनी
मेसत्री, कलाकार, सुतारी
साहित्य, संगीत, विज्ञानी
आनीकयी वावर केलो जायत्या शेतांनी
आनी
तांच्ये पिळगेक हातांतर केलो
शेंभोर वांट्यांनी
आज तांचें सगळें काम करता एऐ (AI)!
आमकां कितें जाय तें
सगळें दिता खंय!
एकलेंच करता, एकाच खिणान
कामां जायतीं!
संसारांतलो लोक सगळो
ताच्याच मोगार पडला खंय
ताचेविशीं दुर्सोन बरयल्यार पुणी,
आमच्याच आंगार उडतात
आजकाल वाटसप ग्रूपांनी!
चित्रकारालागीं विचारल्यार
तांची लदीन;
’आज आमचीं पिंतुरां
एकी मनीस पळेना!
लोकाक केदनांय आम्सोर.
वेळ ना!
देकून सगळीं ताकाच भुल्ल्यांत
ताचोच पाटलाव कर्तात!
सुतारी म्हणालो,
हांवें दोन दिसांनी करची ती कला
तें एकाच मिनुटान संपयता!’
संगीतकार दुर्सालो,
’वर्सां जाय पडलीं म्हाका
व्हाजंत्रां आनी पदां शिकुंक!’
ग्राफीक डिसायनर पुर्पुरलो,
’विवीध डिसायनां शिकुंक
आनी तकली व्हापारन सोडोवंक
पाशार केली अर्धी जिणी
झरोन गेली प्राय !’
नीज कवी थोडे भेटले म्हाका
आनी ताणीं सरसरी येटलें ताका
"सगळें वरस चिंतून बरोंवचो विषय
एकेच घडिये हाडन दिता तें एकलें एऐ!"
मुक्काल जिणी उभोन गेली!
प्रगटले बूक कषटांनी
एक - दोन..
बोल्स खाली!"
उर्भा चडली म्हाकाय
उग्तें केलें मोबायलार एऐ
"सांग म्हाका वेगीं सांग.
मतिंत म्हज्या कितें आसा तें!"
ताची जाप:
"हांव एऐ
मनीस न्हय
कशें सांगूं तुज्ये मती भितरलें बाय!’?
तरयी कर्तां प्रेतन
तूं मती भितर चिंतून आसाय अशें..
"कितलो बुद्वंत हो एऐ!
म्हजो अंदाज सार्कोगी?"
"ना. खंडीत न्हय"
अशें तीन च्यार दिल्यो जापी
आक्रेक सलवोन म्हणालें
तुंच सांग.
हांवें सांगलें...
म्हजी मत अशी चिंतून आसा:
"एऐ कसली जाप दीत म्हाका?"
एऐ य हासता आनी म्हणता..
"हहह यू पूलड मी कंपलीटली!
यू वीन, ऐ सरेंडर!"
उपरांत हांवें मेसेज केली.
कोणाक?
म्हज्या मांय बाबाक!
तीं चिक्के पयस आसात
विचारलें तेंच सवाल
ताणीं सार्की जाप दिल्ली वाचून
जालीं हांव कंगाल!
आक्रेक ताणीं जवाब दिली
’काळीज नासतां कशें सांग्तलें तुजें एऐ?’
(सपटेंबर २०२६)
© 2026 सलोमी डी सोजा, मोगर्नाड · आशावादी प्रकाशन सर्व हक्कां राखून दवरल्यांत.
ಖಬರ್खबरNews Sep 2026
क्याथरीन रोड्रिगसाच्यो कथा-जमो उग्तावण, कोंकणी कविगोश्टी आनी साधकांक मान
ಕವಿತಾकविताPoem Apr 2023
मेटां
More in Ashawadi
ಕವಿತಾकविताPoem Sep 2026
भांगाराचो पिंज्रो
ಕವಿತಾकविताPoem Sep 2026
म्हज्या गांवांत!
ಕವಿತಾकविताPoem Aug 2026
पातकां
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.