अनुमती

[कविता] अनुमती

ही समाज आनी समाजेच्यो रेग्रो कशें मनशाक भितरले भितर कयदी कर्ता आनी अपल्या मनांतलें सपण जियेवंक वेवेगळ्यो मेरेंनी उरयता?

"स्वातंत्र म्हळ्यार आमचेभितर आसचो अत्मो सोधून काडचें धयर, आनी परत सपणां पळेंवचें तशेंच आमकां पाटीं उरंवच्या भांदांक सुटंवचें मन" हांगासर‌यी असलेंच धयर ह्या कवितेंत दिसोन येता.

बाय उर्जिता भोबे एक संवेदन‌शीळ कवी. हिचें आयलेवार लोकार्पण जाल्लें पुसतक ’अंतर मन’ कवितेंनी सयत ह्या मनांतल्या एकेका सपणांच्या एकेका रुपाक भोव नजूक रितीन उत्रायिल्लें दिसोन येता. ही खवीत सयत सुटका आशेतेल्या मतीक उभोंक पाकटे दिंवचांत कांय पाटीं उरना.

[कविता] अनुमती

हालींसराक काळीज म्हजें

आड्डून आड्डून सांगता म्हाका

जिवीत जगून पळय तरी

सपना पळोंवक भियेव नाका

रंग भर गो जिवीतांत ह्या

पडलां कशें रंगा विणे

एकटेपणाक उपाय तूं सोद

मोगान फुलय तुजें जीणे

तुजी तुकाच सूट दी गो

मेकळें जिवीत जियेवपाची

तुजीं तुकाच लाय गो पाखां

गरज किदें भियेवपाची

लागीं ओड गो मोगान तुकाच

मेळटा जेन्ना तुका सवड

घोटान घोट सूख गो पिये

तूं तुज्याच मोगान गो पड

तुजे तुकाच घे गोपांत

विसर रूढी सोड रिती

’तूं’ फकत ’तूं’च जा गो

घे तुजीच अनुमती

[एप्रील, २०२६]