[कविता म्हळ्यार]

कविता म्हळ्यार प्रास्‌बद्द उत्रांचि रास म्हण पात्येतेल्यांनि हि कविता जरूर वास्चि. एका थेंब्या उद्काक सय्त काळिज आस्चें आनि तें काळिज सय्त उड्चें एका कविक नास्तां अनि कोणाक दिसुंक साध्य?

अजीक कांय तीन वर्साधिं स्वीडनांत हांव काम करुन आस्चेवेळार, जो.सि.सिद्दकट्टेचि ’गिर्भुज’ कविता वाचुन हांव हाच्या कवितेप्रतिभेचेर पिस्वाल्लों, हि कविता कांय वेग्ळ्याच्च गुंडायेचि, सक्तेचि आनि अर्थाचि. ऎक उद्का थेंब्याक सय्त समाजेच्या बुर्नास मन्शासंय्बाक नाग्णें कर्चि श्याथि आस्चि कवितेंच नास्तां आनि खंय साध्य आसत?

झुज सुर्वात्ल्यार..

दॊन थेंबे आंब्रार खेळ्ताले

पांय चुकोन गळ्ळे

गळ्तां गळ्तां रुकाखोल्यार

चिड्काले

अब्बा! बचाव..

म्हण सक्ला तिळ्ताना

उग्तिं आस्चिं हजार मन्शां तोंडां,

गिळुंक्‌च राकुन आस्लिं!

थेंब्यांचि काळ्जा उडि हाताक मेळ्ळि ना

खंच्या तोंडाक देंव्चें कळ्ळें ना

जरी एका तोंडाक

देंव्ले थेंबे

गळो दांबुन वोंकय्तेले;

घोट्लेल्याचो पिराण्‌यि उचोना!

- जो.सी.सिद्दकट्टे (अक्तॊबर २०१६)