ಕವಿತಾकविताPoem
[ब्रोतो - 4] म्हज्या भावा कित्याक तुवें सांड्लोय म्हाक
जिण्येंत कोण तमासो करुंक येतात, आनि कोण तमासो धाखंव्क येतात. हें स्वाभाविक कर्नि. ’आशा’ आनि ’अंगलाप’ मधें आस्चो अंतर सम्जुंक जेद्नां मनिस सकानास्तां, जिण्येचोच तमासो करुंक धर्ता, तेद्नां तो खुद्द ऎक ’तमासो’ जाता कसो म्हळ्ळ्या चिंत्पाचेर अपुर्भायेचो आटोव कर्चि हि संपि कविता.
सिरिल क्यास्तलिनो संय्बान कवि न्हय, कोंक्णि साहितिक मॊगि, आनि ऎक सक्रीय कोंक्णि वाव्राडि. पुण जेद्नां समाजेचेर तमासो जाताना खुभाळ्चो कवि. हि ऎक कविता न्हय बगार आम्च्या दॆसाच्या विडंबनाचेर धर्ल्लो ऎक आर्सो. ट्रॆय्नां/बस्सांनि टीकेट नास्ताना पय्ण कर्तेल्यांक धर्न कुडाय्तेल्या काय्दे-कानूना थाव्न मुक्त जातेले कांय कोरोडांनि बुडयिल्ले. हांचें नांव व्हड देकुन हांच्यो कर्न्यो सय्त व्हड, आनि व्हड कर्नेंक व्हड लोकांचि मजत आसा देकुन असल्यांक शाबीत एका जाग्याक पावंव्चि जवाभ्दारि सय्त व्हडांचिच्च. हि विडंबनात्मक वेवस्तेंत आमि वांटेलिच्च म्हण्येता. जेद्नां असले शाबीत जाग्याक पाव्तात, उप्रांत सुरु जाता मीडियाच्यो बोबो जशें पेटे घोंक्तात तशें.
सिरिल क्यास्तलिनो साहित्कार न्हय, कवि न्हय, पुण कोंकणी साहितिक मोगि आनि वाव्राडि. मुंबयांत हाचो वाव्र थकानास्चो तशेंच पर्द्यापाट्लो. पुण मुंबयांत कोंक्णि जिवाळ दव्रुंक सिरिला तसल्यांनि केल्लो/करुन आस्चो पर्द्या पाट्लो वाव्र कारण म्हणुंक धय्र घेतां.
[ब्रोतो - 4] म्हज्या भावा कित्याक तुवें सांड्लोय म्हाक
म्हज्या भावा म्हज्या भावा
कित्याक तुवें सांड्लोय म्हाका
म्हज्या भावा म्हज्या भावा, खंय्चर तुं उभोन गेलोय
बरो आनि सवाय सोरो आनि कोण म्हाका दितलो!
बरिं बरिं केलेंडरां आनि कॊण छाप्तलो
करेज्मांत हांवें सोरो सोड्लो, तुजि हि गत जालि!
लोनांत आनि लोसांत तरी तुं सोरो दितालोय
ब्यांकांत्लें म्हजे पय्शे आतां पाटिं कोण दितलो!
विमानां विक्लिंय ब्यांकां बुडय्लिंय
बरिं बरिं चेड्वां सोडुन्ंच गेलोय
घोडेरॆस खेळ्तालोय बेटिंगांत बुड्लोय
दॆस्वासिंक नाम वॊड्न सांगानास्तानांच धांव्लोय
बरो सोरो हाड्न पाटिं केद्नां येतलोय
ईस्टर आय्लें हांव सोरो पियेंव्क राकोनासां
म्हज्या भावा म्हज्या भावा
कित्याक तुवें सांड्लोय म्हाका
[- सिरिल क्यास्तलिनो पेर्नाल, मार्च, 2016]
सिरिल क्यास्तलिनो: साहित्कार न्हय, कवि न्हय, पुण कोंकणी साहितिक मोगि आनि वाव्राडि. मुंबयांत हाचो वाव्र थकानास्चो तशेंच पर्द्यापाट्लो. पुण मुंबयांत कोंक्णि जिवाळ दव्रुंक सिरिला तसल्यांनि केल्लो/करुन आस्चो पर्द्या पाट्लो वाव्र कारण म्हणुंक धय्र घेतां.
More in Poinnari
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2025
धाळ्यो [डो. झीटा लॊबो]
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)
ಕವಿತಾकविताPoem Nov 2016
येका फो०डाचि कता
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.