ಕವಿತಾकविताPoem
इश्टागत
इश्टागत
मनीस जावन ह्या संसारांत जल्मोन आयिल्ल्या सर्वांक पाशार जावंक आसचें पयलें हंतच ’भुर्गेंपण’, अनी ह्या भुर्ग्यापणाले याद, जीणभर यादिंत उर्चे सहज. जांव जिण्येच्या खंच्याय हंतार तो पावुंदी, पूण भुर्ग्यापणाल्या अपूट यादिंक मात्र विस्रुंक साध्य ना.
हांगासर असलेंच चिंताप घेवना आयल्या बाय जोयलीन सी. कुंदापूर फिर्गजेची, कोंकणी साहित्याची वोड आनी आसक्त तिका ही कविता बरवंक प्रेरीत कर्तासतां, तिचेथावन फुडेंय अनीकयी बरें साहीत अपेक्षा कऱ्यां.
[ब्रोतो - ७] यादिचे व्हाळ
यादिचे व्हाळ
ल्हानपणाले दीस ते
आतां धांवून गेल्यात
ल्हान प्रायेचीं घडितां तीं
आजून जिविंच उरल्यांत
अमच्या घरा लागसार
व्हाळताली दाटी मोटी एक नंय
नितळ उदकाच्या वाळ्यांत
मजेन उडी मार्तालीं
हात पांय सगळे बडवन
उडोन पडोन न्हातालीं.
त्या नंयच्या देगेनीं
पिश्या कोबाचें रान
उदकाच्या व्हाळा पंदा
रेंवे फात्राचें स्थान...
पावसिल्या दिसानीं तांतूं
जमता तांबड्या उदकाची रास
पावसा उपरांत त्या नंयत
नितळ उदकाचो ताळ
आनंदाचे लानपळे आवकास ते
आतां नपंयच जाल्यात
गांव सोडून शेरांत पावल्यारी
यादी मतिंत खंचल्यात....!
[- जोयलीन सी. कुंदापूर, अगोसत, २०१७.]
जोयलीन सी. कुंदापूर: प्रसतूत अपलें शिकाप शिकून असच्या हिका कोंकणी साहित्याची वोड आनी आसक्त. प्रत्येक जावन कविता हिची पयली आसक्त.
More in Poinnari
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2025
धाळ्यो [डो. झीटा लॊबो]
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)
ಕವಿತಾकविताPoem Nov 2016
येका फो०डाचि कता
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.