[रंग आनी रुपाचो बाजार]

रंग आनी रुपाचो बाजार - हो संसार. हांगासर रंगाक मात रूप देकून तांदूळ जांव आंबील जांव, आंबे जांव लिंबे जांव हऱ्येकांत आमी सोधचें जावनासा रंग. तशेंच बनावटी तर‌यी अमकां जाय सजावट. देकून आयचे दिसांनी विखचें दूद जांव, फळावसतू जांव वा वख्तां - चडताव बनावटी. मासाच्या आंगडेंनी विखरी आसच्या कुंकडाक सयत सुवियो तोपून सुज्यतात वा फुग्यतात, सर्वांक लाभ करुंक आसा. आनी ह्ये धांवणेंत विभाड जाता भलायकेचो, एका तेंपाधीं फक्त्त वाच‌ल्ल्यो पिडा सयत चडतावांत आज धोसतात.

हें गर्जेच्या खाणां-वख्तांनी मात्र न्हय, धर्म-जात एक उग्तो बजार जाला, हांगा, आवाज‌च्च संगीताच्या नांवार विखोन वेता. बोबाट‌च्च ताळो जाला देकून सब्धांनी अर्थ ना, उत्रांनी गांच ना. ह्ये परिगतेंत साहित्य खंयचे पांवडार पावलां? आज‌काल मूळ अऱ्हता म्हळ्ळ्याची कुरूः नासतां सयत कोणेंय कवी, साहिती जाव्येता, पत्रिकोध्यमी जाव्येता. असल्यांचे साहीत मात्र न्हय, बूक‌यी छाप्तात अनी पुर्स्कार‌यी लाभतात. जर बदलावण अनी बनावटी मिलावट हकीगत तर, साहितांत मिलावट जाल्ल्यांत कितें न्हय?

पूण कविता म्हळ्यार उत्रांची रास न्हय, व प्रसांची सजावट न्हय. कविता एक जवाभदारी ही आंत्रीक दीश्ट आसच्यांनी मात्र समाजेक दीवंक सकची शिवाय कुर्ड्यांनी न्हय. कवी जो जावनासा तो समाजेचीं खतां पुसचो शिवाय न्हय खुद्द समाजेक लाग‌ल्लें खत. एका कवीक आसाजय‌च्च आस‌ल्ली मूळ अऱ्हता जावनासा मनशामौल्यां आनी मान्वीयता. कविता एक सकत, कविता एक दिश्टावो, कविता एक मिसांव, कविता एक निरंतर शिकाप तशेंच अभिव्यक्ती. अपलो म्हळ्ळो वर्ग रचून त्या वर्गाक संतोस कर्च्याक कांय पोकोळ उत्रां गुंतून ’व्हा.. व्हा..’ म्हळ्ळी होगळाप आयकोन, हकीगतेंत कोणा कोणाक तोपी दीवन, कोणा कोणाक नाग्वन, कोणा कोणाचो मान सोलून जाल्ले ’कवी’ न्हय. पूण दुर्भाग‌पणांत रंग-रुपाक मात्र व्हळकोन सव्य जाल्ल्या चडतावांक हें दिसचें/समजोंचें न्हय.

मनशा मौल्यांक, समाजेच्या वांकड्यांक नीट कर्चेदिशेन प्रामाणीक चिंताप उटयतेल्यांचीं कविता आमी हांगासर घेवन येतेल्यांव.

#ರಾಧಾ | #राधा #कृष्णा

ಪಾಂಖೆ | पांखे नाशिल्ले

ಕಾಂಟೊ | गुलाबाचो कांटो

ದಾರಾಚೊ  | दाराचो धर्म

ನಿರ್ಭರ್ | आत्म निर्भर

ಅತ್ಮೊ.. | अतमो निबोर

ಪೂಣ್ ಆಸ್ | पूण आस आमी

ಆವಯ್.. | आवय किद्याक?

ಕಿತೆಂಗೀ.. | कितेंगी चुकलां

आनिक एक संवसार

ಮುನ್ರೊ | मेरीलीन मुन्रो

ಬಿಂ ತಶೆಂ | बीं तशें भात

ಪ್ರವಾಸ್ | बसींतलो प्रवास

ಮಾಂಯ್ | मांय आनी

ಜಿವಿತ್  | जिवीत तिचें

ತೆನ್ನಾ | तेन्ना तुका

ಜಾಣ್ಟೆಂ  | जाणटें मन

ಘುಸ್ಪಲ್ಲೆಂ | घुस्पल्लें मन

ಚಿಂತ್ಲಲೆಂ | तशेंच उरलें

ರಾಧಾ ಕೃಶ್ಣ್.. | राधा कृश्ण..ಗೊಂಯ್ | जालां बेजार

ಸಾದ್ | साद सैमाचो

ಮನ್ಶಾಂ | अरे मनशां

ಯೆಂವ್ಚೆಂ | येवचे तुंवे

ಪಳಯ್ತಾಂ | पळयतां वाट

ಹಾಂವ್  | हांव कोण

ಹಾಂವೆಸಾಚೆ | हांवेसाचे पुजारी

ಹಾಂವ್ | हांव वतकीच

ಸಾಂಗಾತ್ | सांगात केन्नां

ಜಬಾಬ್ | जबाब हाचो..

ಪರತ್ | परत उगडटलीं

ದಾರಾಂ | दारां जाल्यात

ಅರಿಶ್ಟಾಚೊ | अरिश्टाचो खेव

ಚಾಳಿಶೀಂತ್ | चाळिशींत म्हजे

ಕಾಳೀಜ್... | काळीज उडटा

ಮಾನಸ್..  | मानस कन्या

ಉರ್ತಲೊ | तस्सॊ उरतलॊ

ಎಕೂಚ್ | एकूच लुगट

ಸಂವ್ಣೆ.. | संवणे न्हायत..

ಸಾಂಗು | सांगू नुजो

ಲಿಂಚಿಂಗ್' | लिंचिंग'स्थान'

ಕಾಳ್ಯಾ | काळ्या पयशाच्या

ಆವಯ್ಚೊ..  | आवय्चो मार

ದಾವೊ | दावो उजवो

ಆದ್ಲೆ ದೀಸ್ | आदले ते दीस.... ಮಟಣ್ | मनशाचें मटण

ಪಾಚ್ವಿ... | पाचवी सया

ಮ್ಹಜೆಂ..| म्हजें माजर.

...ನಾತೆಂ | मनीसपणाचें नातें

ಮ್ಹಜೊ | म्हजो अवतार

ದೊಮೊ | दोमो आरिगातो

ತೆಂವೂಯ್.. | तेंवूय चलीच!

ಸೊಭೀತ್.. | सोभीत म्होवे

ಪ್ರಶ್ನ್ | प्रश्न - जाप नाशिल्लें

ಯಾದೀಂಚೆ | यादींचे सुवाळे

ಶೂನ್ಯ್... | शून्य हिशॊब

ರಕ್ತಾಳ್ | रक्ताळ सिरीया

ನಾಕಾ .. |नाका जाल्यार

ಸೊಧ್ತಾ | सोधता हांव

ತುಜಿ | तुजी उगती सया

ಮ್ಹಜ್ಯಾ | म्हज्या सारकेंच

ಶಾಳೆತ್ | शाळेत वयताना

ಪ್ರಕೃತಿ | प्रकृती आनी

ಮ್ಹಜೆ .| म्हजे कवितेचि.

ರುಂದ್ ಆನಿ | रुंद अशीर दार

ದೆವಾ.. | देवा, एकूच दर्शन..