ಕವಿತಾकविताPoem

आनिक एक संवसार (- अरूण साखरदांडे)

[कविता] आनिक एक संवसार (- अरूण साखरदांडे)

कावळ्याक एक सांकेतीक रूप दिवून समाजिच्या प्रसतूत विचारांचेर सोभीत रितीन आर्सो धर्ची कविता ही. आमी दीस गेल्लेपरिंच पाटिंच वेतांव काय म्हळ्ळो दुभाव जायते पावटीं म्हज्या मतिंत उदेल्लो आसा. आमचीं पुर्वजां चडीत शिकपी न्हय पूण तांचेलागीं खूप समजणी आसली म्हळ्ळें तांच्या जिण्येक पार्किल्यार कळता पूण आमी शिकप आसून आमचेलागीं समजणी आसा म्हणून नख्खें सांगुंक जायना. कित्याक म्हळ्यार आमच्या मतिंत विचार कर्ची सकत संकीर्ण जातेच आयल्या देकून मुळावीं प्रश्न आमी केदनांच चिंतुंक वचानांव.

ह्या कवितेंत एक कावळो आसा आनी त्या कावळ्याचो परिवार आसा. पयलें मोग, लग्न, हनिमून आनी भुर्गें. तेदनांच जिवितांत पयलें कितें आसुंक जाय आसलें म्हळ्ळ्याचेर विचार येता. अखेरिच्यो थोड्यो वळी सोभीत रितीन ’आमी केदिंच बदलुंक सकानांव’ म्हळ्ळो संदेश दिता.

[कविता] आनिक एक संवसार (- अरूण साखरदांडे)

आनिक एक संवसार

एका कावळीणीक एक कावळो आवडलो

मोठ्या झेतान तो

खांदयेर बसून खांदी वयर सकयल हालयतालो

ताका काळें कुळकुळीत तेज मारतालें

कावळीणीन ताका विचारलें

म्हजे कडेन लग्न जाशी?

लग्न?

म्हाका लग्न बी मान्य ना – कावळ्यान म्हळें

कावळीणीन म्हळें – मागीर आमीं साथ साथ रावूंया

ती दोगूय जाणां आंब्यांच्या झाडार बशिल्ली

आंबो कोमऱ्या कोमऱ्यानी चंवरलेलो

कावळीणीन म्हळें – पूण म्हज्यो कांय अटी आसात

कसल्यो?

दाव्यावटेनच्या चिंचेर बशिल्ल्या

कावळीणीक तूं पळोवचो ना

उजवेवटेन मस्कावेल्या कावळीणीक

लागी धरचो ना

फुडलेवटेन सांतोणीवेल्या

तरण्या गुबगुबीत कावळीणी कडेन

तूं उलोवचो ना

कावळ्यान विचार केलो

लग्न काय जावचें ना

रजीष्ट्रेशन तर नाच ना

केन्नाय उडून वचूं येता

ताणे कावळीणीक म्हळे

कितली सोबीत काळी कुळकुळीत काय़ा तुजी?

कावळीण भुल्लुसली

तांचो हनिमून सोपलो

कावळीणीक ओंकारें येवंक लागले

कावळो झाडार बसून

एकदां दावे वटेन पळेता

एकदां उजवे वटेन

मदींच फुडले वटेन

कावळीण कावळ्याक म्हणटा

‘आरे! घोटेरा खातीर बडयो कोण पुंजायतलो?

तुजो आजो?

कावळ्याच्या दोळ्याक दुकां फुटलीं

बडयो पुंजायता पुंजायता

ताजो आजो हार्ट अॅटेकान मेल्लो

खूप कष्टलो तो कुंटुंबा खातीर

आतां नातू कावळो ल्हान व्हड बडयो

वायरी, सुतल्यो, दोरयो पुंजायता

आनी पुरो जावन झाडार बसता

हालीं हालीं तो वयर पळयत आसता

मळबाक

पूण केन्ना केन्ना चुकून नदर वताच

दावे वटेन, उजवे वटेन, फुडले वटेन

- अरूण साखर‌दांडे. [अगोसत, २०२०]
अरूण साखर‌दांडे: कोंकणी अकाडेमी गोंय - चो अध्यक्ष बाब अरूण साखर‌दांडे एक कवी, कथाकार तशेंच चिंत्पी. गोंयांत कोंकणी चळवळेंत खूब वावर केल्लो हो वृत्तेन निवृत्त प्रिन्सिपाल पूण हव्यासांत अपुर्भायेचो कवी तशेंच एक मायामोगाळ मनीस. अपुर्भायेचो कवी, समीक्षक. ताच्या ’कावळ्याचें श्राद्धा’ कवितेंच्या जम्याक कोंकणी भाशा मंडळ पुरसकार (२००८), जनगंगा पुरसकार (२०१०), साहीत अकाडेमिचो पुरसकार (२०१०) लाभला. ’मोग किनारी’ कविताजम्यांत हाचीं एकापरास अपुर्भायेचीं कविता वाचुंक मेळतात.
Nilba A Khandekar