ಕವಿತಾकविताPoem

भटपण (- शांतनू अय्य)

[कविता] भटपण (- शांतनू अय्य)

"ह्या संसारांत जयत जोडुंक सकचो मनीस चड सक्तेवंत न्हय, चड बुध्वंत‌यी न्हय, पूण जो मनीस बदलावणेक सरी करून अपली जिवीत बदलिता तो" अशें म्हणता डार्वीन. हांगासर बदल्च्या मनशाचें चिंतप, जिवीत, संसकृती तशेंच मनशां मोलां ह्या कवितेंत भोव नाजूकयेन पिंत्रायिल्लीं दिसून येतात. ह्या कवितेंतली वयचारिकता खरीच जावन भोव सोभीत रितीन वेक्त केल्ली दिसून येता.

कवी बाब शांतनू अय्य एक बरें तालेंत. गोंयच्या केपेंतल्या सरकारी कोलेजिंत मराठिंत बी.ए. शिकून आसच्या हाच्या बरपांक आधल्या वरसाच्या पयणारी-वीज मांडून हाड‌ल्ल्या विलफी रेबिंबस स्मारक राश्ट्रीय साहितीक स्पर्ध्यांत इनाम सयत लाभलां. ह्या कवितेची सकत समजुंक आतां तुका सोडतां.

[कविता] भटपण (- शांतनू अय्य)

भटपण

आधुनिक युगा वांगडा

जीण म्हजी बदलला

लोक म्हणटा भटपण म्हजें

जोडपाचो धंदो जाला...

कोण मेल्यारूय हांव जाय

कोणी जाल्यारूय हांव जाय

शास्त्रा पुराणातलें कांयच कळना तरी लोक म्हणटा

भटमाम सगळें सारखें जावपाक जाय...

गांवकाराले भुरगे आमदार जाले

वेळपालें मामलेदार

म्हज्या देवळांक भटपणाचे

उकतें आसा एकूच दार...

आमचेय लोक जाले दोतोर

आरटीओ, झेडपी आनी प्रोफेसर

लक्ष्मी येता घरांत आडवाटेन

पूण अस्तित्व म्हजें जालें काबार

भटपण आयज शेणलां म्हजें

म्हजी शेता भाटांय ना जाल्या

फुडाराचे मंत्र म्हजे

देवळां घाटींत विरून गेलां...

गर्भकुडीन देव म्हजो

सांगता म्हाका केन्ना केन्ना

पुजा कर तू या फातराची

मनाक मात फातर करी नाका...

मन म्हजें घुस्पलां

मम म्हणून निरशेलां

आचमन करुन मुकार वचपाक

नशीबुय मात्शें खरशेलां...

केशवाय माधवाय नारायणाय

उतरां मोनी जाल्यां

मनातल्यान तस्थास्तू म्हणपाक

दक्षिणाय भीक जाल्या...

आधुनिक युगा वांगडा

जीण म्हजी बदलला

कोणी आता कितेंय म्हणू

म्हजी गणेश पुजा सोपला

समाजसेवा हीच इश्वरसेवा

होच म्हजो मंत्र जाला...

- शांतनू अय्य. [मार्च, २०२०]

शांतनू अय्य: गोंयच्या केपेंतल्या सरकारी कोलेजिंत मराठिंत बी.ए. शिकून आसच्या शांतनू अय्य एक कथाकार, कवी. साहितीक स्पर्ध्यांनी इनामां जोडल्यांत. २०१९ वरसाच्या (पयणारी-वीज हाणीं मांडून हाड‌ल्ल्या) विलफी रेबिंबस स्मारक राश्ट्रीय साहितीक स्पर्ध्यांत इनाम लाभलां.