दरया (- अक्षता. अ. बोडके)

त्या दर्यान पळयलें तांचे व्हडपण

कांय जाणांक दिलो ताणें आदार

तर कांय जाणांनी केलो ताचो निर्धार

मन मेकळें जावन बसलें हांव दर्यादेगेर

दोळे दिपकावन पळयत रावलें शेवण्यांक रुखां तेंगशेर

व्हांवता त्या ल्हारांक पळोवन विसरलें हांव म्हजें दुख्ख

दर्याक मेळून मेळ्ळें म्हाका म्हज्या जन्माचें सुख

मनांतली काणी उक्तायली हांवें दर्या सामकार

दोळ्यांतलें टिपूस लेगीत व्हावयलें हांवें दर्या सामकार

फणफणट्या उदकांत पळोवन स्फूर्त मेळ्ळी म्हाका

पूण आयज ह्या दर्याची स्थिती पळयल्यार जीव नाका

शिक्षा मेळ्ळ्या ह्या दर्याक,

गुन्यांव ताचो कितें तें खबर ना

भोगता तो सदांच अत्याचार

वाटावपाक ताका कोण ना

रावला तो त्या रखरखत्या वतांत आपलें सळसळटें उदक घेवन

कांय जाणांक दिलें ताणें प्राण

कांय जिवांचें घेतलें ताणें प्राण

असो हो दर्या शांत आनी सोबीत

पूण वाटेक गेल्यार ताच्या जावपी तो भयानक आनी रागीट.

- अक्षता. अ. बोडके. [मार्च, २०२०]

अक्षता. अ. बोडके: गोंयच्या देंपे कला आनी विग्यान कोलेजिंत शिकून आसची बाय अक्षता बोडकेच्यो कविता गोंयच्या नेमाळ्यांनी पर्गटल्यात. कविगोश्टिंनी सयत हिणें अपल्यो कविता सादर केल्यात. कोंकणी साहित्य, कोंकणी कविता तिणे खायस कर्चो प्रकार.