ಕವಿತಾकविताPoem
एका कणाची काणी (- लिनेट डी’सोज, कांदिवली, मुंबय)
[कविता] एका कणाची काणी (- लिनेट डी’सोज, कांदिवली, मुंबय)
वयलेभार वाचताना ही एका तांदळाची काणी म्हळ्ळेपरीं दिसता पूण कण म्हळ्ळी इमाज व्हापर्न हिणें मनशा जिविताकच पिंत्रायलां. धुळिथावन आयिल्लो मनीस वेता धुळीकच. पूण जिविता आवदेंत मनशाक नाडुंक, वोडुंक तशेंच पिड्ड्यार करुंक जायत्या थराच्यो नलियो येतात. जिवितांत मुकार गेल्लेपरिंच कश्ट, आकांत, दगदोवणी, तशेंच दूक भगुंक आसता. कांय थोड्या दिसांक ग्रेसतकायेचें भग लाभलें तरी, आयच्या काळार मनशाच्यो विंचवण्यो वेगळ्यो देकून मोल आसूनयी मोल होगडावन अखेरीक मातियेक पांवचें चिंतप एक हकीगत. ह्या कवितेचो रोस चाकुंक तुकाच उलो दितां.
[कविता] एका कणाची काणी (- लिनेट डी’सोज, कांदिवली, मुंबय)
एका कणाची
काणी
शेत्कारान जोगासणेन सांबाळ्ळें मोळबाक बुराक पडून घडगडो पावस वोतचेवेळार मोवाळ मातियेंत रोंयलें कण खिरलोन वाडतच बगलेन नलियोय खिरलल्यो पिसोळीं किडिनी धोसलें शेत्कारान राकून वेलें कण आसलें झड जालें बेळें दिलें लुंवकारांनी तेदनां लुंवलें रास
घालें उपरांत व्हावयलें बडयलें, उडयलें कात काडून बजाराक विखलें गिरेसतान
मोलायलें शिजवन बोशियेंत घालें भुर्ग्यांनी
सोसेज-पिज्जा विंचून शिताक खचऱ्यांत घालें मातियेंत जल्मून मातियेंत व्हड जावन खिणाच्या सुखाक चोवून परत मातियेक पावलें
- लिनेट
डी’सोज, मुंबय.
[जुलाय,
२०२०]
लिनेट डी’सोज, कांदिवली, मुंबय:
कार्कळच्या मियार गांवची बाय लिनेट डी’सोज,
कांदिवलिंत वसती कर्ता, शिक्षकी जावन भुर्ग्यांक
शिकयता. कांदिवलिंतल्या कोंकणी संघटनांत क्रियाळ
रितीन वावर कर्च्या हिणें साहितीक स्पर्ध्यांनी
इनामां जोडल्यांत.
© 2020 आशावादी प्रकाशन सर्व हक्कां राखून दवरल्यांत.
More in Poinnari
ಕವಿತಾकविताPoem Feb 2025
धाळ्यो [डो. झीटा लॊबो]
ಕವಿತಾकविताPoem Oct 2020
केन्नां पुणी उटतेल्यात... (- विल्मा बंटवाळ)
ಕವಿತಾकविताPoem Nov 2016
येका फो०डाचि कता
Send your comments to author on this writing
This is not a comment box. Nothing you write here appears on the site or is shown to any other reader: it is sent to him by email, privately, and he replies to you directly if a reply is called for.
Comments
No comments yet. Be the first to say what you thought of it.
Leave a comment