काळो-पांचवो फळो [गौरांग गोकुळदास नाईक ]

मनीस दोतोर जायत, इजनेर जायत, कुजनेर जायत वा कितेंय जायत पूण पयलो तो एक मनीस. आनी मनशासंयबापरकार अपणाक बरें केल्ल्या सर्वांक उपकारी चिंतप चिंतचें भोव गर्जेचें. हेंच चिंतप पूण वेवेगळ्या स्थराचेर केल्लें चिंतप हांगासर पार्कुव्येत.

गोंयचो उर्भेवंत कवी गवरंग नायक आयलेवार सराग रितीन कविता बरयता. कवितेचेंच अध्ययन करून आसा देकून फुडें हाच्याकी बरी कविता तो पयणारिचेर घेवन येतलो म्हळ्ळो भर्वसो हांव दवर्तां. ह्या कवितेची सोभाय चाकुंक तुका उलो दितां.

[कविता] काळो-पांचवो फळो [गौरांग गोकुळदास नाईक ]

काळो-पांचवो फळो

मुळाव्या शाळेंत

म्हाका भेटिल्लो,

वर्गकुडींत हांवें ताका

पयलेच फावट पळयल्लों,

असो म्हजो इश्ट

काळो-पांचवो फळो,

जाणें फुलयलो

जिवितांत म्हज्या

शिक्षणाचो नवो मळो...

काळ्याकीट्ट आंगार ताच्या

अक्षरांचीं तीं विंगड विंगड रुपां,

फुडाराच्या मळबांतलीं रंग-बिरंगी हीं कुपां,

चित्रकलेंतलीं तीं मळबांत उडपी सवणीं,

त्याच फळ्यार घडयल्ली मास्तरान

इतिहासांतली ती पोरणी अशी काणी…

बोवाळ करता म्हूण

मास्तरा बशेन केन्नाच तापलोना,

शाणो फळो तो आमचो

ताचेर बरय बरय बरयलें

पूण तो केन्नाच बेजारलोना…

सण आसूं परब

तेंका शाळेंतल्यान

भायर सरूंक गावलेंचना,

रात आसूं दीस

न्हिदूंक लेगीत ताका

केन्ना बाबड्याक मेळ्ळेंचना…

शिकून व्हड जाल्ल्या दरेकल्यान

फळ्याच्या रिणांत जरूर रावचें

त्याग आनी समर्पण म्हळ्यार कितें

तें निर्जीव फळ्याकडसून शिकचें…

काळ्या काळ्या फळ्या

पांचवो तूं केन्ना जालो

तें आमकां कळ्ळेंचना,

रंग आकार बदललो तरी

सेवानिवृत्त तूं केन्ना जालोचना…

काळ्या-पांचव्या फळ्या

तुवें विसव घेवची

वेळ आतां आयल्या,

कारण, वर्गकुडींत तांणी

ई-स्क्रीन आतां बसयल्या,

पूण, कितलींय यंत्रां येवंदी,

हुशार जावचे खातीर

कितलेंय स्मार्ट क्लासरूम तांणी घडोवंदी,

तुज्यासयत केल्ली सुरवात

काळजांत सदांच उरतली,

‘काळ्या-पांचव्या फळ्या’

तुज्याच प्रेरणेन

आमी भुरगीं शैक्षणीक मळार

फुलतलीं आनी फळटलीं…

- गौरांग गोकुळदास नाईक  [माय, २०१९]

गौरांग गोकुळदास नाईक: गोंयचा विध्यालयांत कोंकणिचें पद्युत्तराचें शिकप जोडून आसचो तर्नो कवी गवरंग आयलेवार सराग रितीन कविता बरयता. भांगार‌भुंय‌चेर हाच्यो सभार कविता पर्गटल्यात. सभार कविगोश्टिंनी हाणें कवितासादर केल्यांत.