काणी म्हजी [- क्लैव सोज, बोळिये]

[कविता] काणी म्हजी [- क्लैव सोज, बोळिये]

आज आमी असल्या एका संसारांत जियेवन आसांव म्हळ्यार मनीस म्हळ्ळो सर्व विध्या आपणावन मनजातिपरीं जियेवंक लागला देकून आज फुल्च्याधीं पिसुडन वेची भिरांत धोसून घेत‌ल्लो बोंगो सयत अपणान फुलुंक जय वा नका म्हळ्ळें चिंतुंक लागला. पूण हें चिंतप स्वार्थी चिंतप न्हय बगर कोण मनीस अपल्या स्वार्थाक लागून अपणाक कशें आनी केदाळा गळसुंक पुरो म्हळ्ळी कावजेणिचें चिंतप.

क्लैव सोज बोळिये आयलेवार उदेवन येंवचो कोंकणी कवी. मनशासंवेदन, सूक्ष्म नदर ताच्या कवितेंनी दिसचें कोंकणी कवितेच्य फुडाराच्या दिशेन संतोसाचेंच. बाकिचें वोरावंक वाचप्या तुका सोडतां.

[कविता] काणी म्हजी [- क्लैव सोज, बोळिये]

काणी म्हजी

आर्सो तूं

सोभाय चडावंक नाडताय..

पळेवन म्हाका मुग्ध हासताय..

फूल हांव

नेटांवची आशा ना आज...

सोभायेची दिसता भिरांत,

मन तांचें चाळवात.

जायत निसकळ पालांवाचेर खत...!!

भोंवर ते

मोंव चाकोन भोंवचे

म्हनशा रुपाचे

विक्रत मनांचे...!!

मसतायकी तूं..

मान धांप्ताय

कितलें नेसल्यारी उणेंच्च जाताय..

तांचा वांकड्या दिसटी थावन

कशें लिपायताय..!?

फूल हांव

लाळ गळांवचा दोळ्यानी तिळतात

खंयचान दिसता, सोधून आसात!

भोंवर ते

फुलां खातिरच्च तोटाक येंवचे

साद्यापणांचो वेस पांगर्न भोंवचे!

प्राय तूं

समजणी चडायताय,

अनुभवान पिकायताय!

फूल हांव

फुलोंक दिसता भिरांत..

समजातेलीं कोण आसात..!?

भोंवर ते

फुल्चा पयलेंच्च कळे खुंटचे

पुर्तें उज्वाडचा अदिंच्च,

दोराक चडांवचे...!!

- क्लैव सोज, बोळिये. [दसेंबर, २०१९९]