ಕವಿತಾकविताPoem

कावळो शेर‍मेलो (- प्रेम मोरास)

[कविता] कावळो शेर‍मेलो (- प्रेम मोरास)

कवितेंत मनशाचे गूण-अवगूण, स्वभाव-सवयेंक इमेजीं रुपार सादर कर्ची कला वेगळीच कला. हांगासर समाजेची प्रसतूत हकीगत एका कावळ्याच्या इमाजिंत विडंबनात्मक रितीन वेक्त केल्लें दिसून येता. कविची पयली जवाभदारी सत‌च उलंवची शिवाय फट‌च न्हय म्हळ्ळें ह्या कवितेंत दिसून येता.

[कविता] कावळो शेर‍मेलो (- प्रेम मोरास)

कावळो शेर‍मेलो

कावळ्याच्या आवकान शीर‍लेच्या रुपण्यान

तो पाळण्यांत धल्ताना

चिर्पुट्या हास्यांनी मांकडाच्या

सोंड्येन धलयलें पोरबून

थोडो वेळ जातच किंक्राट्यांनी रडलो

नेणत्या मिंगेलीक खांद्यार आस्रो मेळताना

आवयचा भुजांचेर सुशेगातान निदलो

शीर‍लेच्या रुपान चिर्पुट्यो हासो कीर‍लाल्यो

लोकाक तो नेंटो, आवयक रडण्याचो गुमटो

बापायच्या खांद्यार तो मोगाळ जांटो

इजिचेरार बसलेल्या आबाक फटयता

एका रडण्यान सेजार‍चा लोकाक जागयता

कावळ्याचें आवक भरून आयलें दिंड्या मानायक

धव्या नेसणान सोभयलें शीर‍लेच्या रुपण्याक

सुकण्या पयकी सुकणे, बुद्वंत सुकणें

मिंगेलिच्या धादोशी मनाक कावळ्याचें मन पिकलें

का, का, का, का कावळ्यांची रास

एक मूट शिताक सर्वांचो संतोस

एकवटान राव्यां धादोशी जेव्यां

देवान दिलां सर्वांक पोट भर‍यां

मनश्यान वांटल्यो पोटल्यान पोटल्यो

रसत्यार भुखेल्ल्यांक जेवणाच्यो वाटल्यो

कोरोना पिडेंत देश थांबलो

मनश्याचें मन पळेवन कावळो शेर‍मेलो

दान दिताना मान धांपुंक धवी मुसतायकी

तस्वीरे मुकार सोभतात दिंडे मानाय निजायकी

तूं कावळ्याचें आवक घेशी

तूं कावळ्याचें रूप घेशी

तूं कावळ्याची बूद सयत घेशी

हें सर्व घेवून मानेसत/मानादीक जाशी

अरे पाप्या कावळ्याचें धादोशी मन...

तुजे धा-दोशी गूण

- प्रेम मोरास. [जुलाय, २०२०]