माय तू दोसत की माजी दुश्मन! (- वसुधा प्रभू)

[कविता] माय तू दोसत की माजी दुश्मन!(- वसुधा प्रभू)

भुरग्यापणार आमकां सरवांक एक प्रश्न धोसचें आसा, जेदनां बापूय आमी चुकी केल्ल्ये वेळार आमकां शिक्षा दिताना, इसकोलांत टिचर सयत आमी चुकी केल्ल्येवेळार आमकां शिक्षा दिताना. पूण आवयन दिंवची शिक्षा वेगळीच; हांतूं दूक ना, ती मारिना, दूक/वेदना दीना, पूण आमकां निदेंतलें वेळार उटयता, आमकां भूक नां तरयी खाण हाडून दित्ता, इसकोलाची भुती/पोतें तयार करून दिता, आमचें इसकोलाचें अभ्यास करुंक मन नातल्या वेळार जबर‌दसतेन अभ्यास करयता. अशें मनांत प्रश्न उदेता ’म्हजी मांय म्हजी दोसत‌की म्हजी दुस्मान?’

बाय वसुधा प्रभून जी.एस.बी. बोलिंत बरयिल्ली सोंपी पूण वाचप्याच्या काळजाक आपडची कविता ही. ह्या कवितेची सोभाय आनी तांक समजुंक आतां तुकाच आपवणें दितां.

[कविता] माय तू दोसत की माजी दुश्मन!(- वसुधा प्रभू)

माय तू दोसत की माजी दुश्मन!

सकाळ जल्की माय ची वटवट सुरू जात्त

म्हणत सूऱ्यू उद्देलो ऊट्रे पुत्ता

न्हाणींत हुन्हून उद्द अस्स घोट भर

दांत घासून नावनू स्कूला भायीर सर

तेदना हांव लेक्त ही माझी मायी की माजी दुश्मन

फाटी माक्षी ब्याग जड जड चडैता

भूक लगलेर खा म्होणू खावू डबो दित्ता

पेन्सील काणू तजे टोक असकी पळयिता

रब्बर कितले जरला म्होणू तपास करता

तेदना हांव लेक्ता ही माजी माय की दुश्मन

शाळेतून पाटी अयल्की हिचे प्रश्न कित्तुले

शाळेत मासतरन तुका किते प्रश्न विचारले

कित्तूल प्रश्नांक तूवे जबाबू दिल्ले

पाटोपाट प्रश्न येतना माक्क राग‌एत्ता कितले

तेदना हांव लेक्ता ही माजी माय की दुश्मन

दोसतां बरोबर सम खेळू दीना

चूक केले म्होणू दोसता हांव मार्तना

तान्नी हाडिल्ले चाकलेट चोर्नू खात्तना

दोसताक कळनाशी तांचे चेड्डीक मात्ती लायतना

ती माक्कच मार्ता अशिल्ली,,

तेदना हांव लेक्तालो ही माजी माय की दुश्मन

तो दीस बाये गेलो, हांव अत्ता होड जालो

बरे, वायीट मक्का कळू लागला

तू कितेक मार्ता अशिल्ली अता हांव जाणता

माझी माय

तू माजेच बरेपणाक हे सगळे केल्ला

म्हणूनच हांव बरो मनूस जाल्ला

अत्त कोळू लागला

मिटा बिगर रनपाक रुचिना,, आवयी विना दुस्रो देवू ना

- वसुधा प्रभू. [मार्च, २०२३]

वसुधा प्रभू: नामणेची अभिनेत्री, बरवपीण. कानडी भासेंत मात्र न्हय कोंकणेंत सयत कविता बरंवची ही मुंबयांत नामणेची. नाटक, फिल्मांनी नटन केल्ली ही समाजीक विडंबनांचेर कविता बरयता देकून कविगोश्टिंनी हिच्या कवितेंक लोक खूब खायस कर्ता. हिचो पयलो कविताजमो ’बायील बम्मुणू’ पर्गटला.