मायाग जाल्ल्यो कविता (- जॊन सुंटिकोप्प)

[कविता] मायाग जाल्ल्यो कविता (- जॊन सुंटिकोप्प)

जशें अभिव्यक्ती सय्त ऎक प्रकारार वा ऎक स्वरूपार आसाना, तशें बंडायाक/विद्रॊहाक सय्त रूप ना माप ना. कविता म्हळ्यार जिविताचो आवाज उत्रांनी अभिव्यक्त कर्चें माध्यम. मनिस म्हण्तच सुक-दूक, आशा-निराशा, सुक्ति-भर्ती सामान्य. पुण एक्लो सुक्तेंत आस्ताना एक्लो भर्तेंत आस्चें सहज. आनी भर्तेंत आस्चान सुक्तेंत आस्च्याक कुम्केचो हात दिंव्चो मन्शाधर्म. आतां भर्तेंत आस्चान सुक्तेंत आस्च्याक अप्लो कुम्के हात कसोय दिलोना, शिवाय तो सुक्तेंत मोरोंदी म्हणुन एक्ल्याच्या अस्कतायेचो फाय्दो जोड्चो, प्रत्यॆक जाव्न जो फाय्दो अप्णाक उंचायेक पावय्ता म्हळ्ळ्या आब्लॆशांत तर हें मन्शाधर्माचेर माल्दिसांव. कवितेंत विद्रॊहाचें/बंडायाचें उगम जाता सय्त तेद्नांच.

जॊन सुंटिकोप्पच्यो कविता एका थराच्यो विद्रॊहाच्यो, पुण केदिंच आवाज (दाकव्प) करिनास्च्यो देकुन ताचें फुड्लद कवितापुस्तक ’मोनी बॊब’ म्हाका मात्र न्हय, कविता म्हळ्यार कितें म्हळ्ळें खरेंपणिं सम्जल्ल्यांक हें पुस्तक खास जालां. जिविताच्या सुक्ति-भर्तेंत, चड्णि-पड्णेंत मेतेर जाव्न कविताशेताथाव्न कांय तॆंप पय्स राव्‌ल्लो हो आतां अप्ली ’मायाग जाल्ली कविता’ घेव्न आय्ला. कवितेचिं एकॆक उत्रां कवित्वाचें मुळावें चिंतप कसलें म्हळ्ळें भॊव अपुर्भायेन उत्राय्ता.

[कविता] मायाग जाल्ल्यो कविता (- जॊन सुंटिकोप्प)

मायाग जाल्ल्यो कविता

कितलेश्योगी म्हजो कविता

रहस्य्‌मय मायाग जाल्यात?

त्यो पाशार जाल्ल्या

त्या वाटांनि

कितलेशे पाव्टिं हांवें

बोबाटून आपयिल्लें आसा?

म्हज्या एकेका बोबेक

कोर्टांत्लें नॊटिस धाड्लें!

बारीक पर्जळीक कविता म्हज्यो

तेद्नां हांव तरनाटो

आंग्‌भर क्रांति

घट पांगुर्लेलि

पदां पदांनी जागृती भरुन

ऎक पाव्टीं वाचल्यार

परत परत वाचुंक करचिं;

मायाग जाल्ल्या म्हज्या कवितेंविशिं

गांवार गांव गुसुगुसु -

भलत्कार्‌गी खुन्‌गी?

खंय्चर्‌यी गवाय ना

मायाग जाल्ल्या म्हज्या कवितेंचि

हंकार बाहदूरी चिंतुन चिंतुन

दुकां गळयतां...

तें कितेंय जांव

म्हजे भितरल्या कवितेंक मरण ना!

त्यो शेळेर जाव्न मायाग जाल्लेतित्ल्यो

परत परत उदेतात...

म्हजेभितर क्रांती जावुन व्हाळतात

- जॊन सुंटिकोप्प (अगॊस्त, २०२५)