ಕವಿತಾकविताPoem

मिश्टी [- राजश्री सयल]

[कविता] मिश्टी [- राजश्री सयल]

कांय एका तेंपार असल्यो काणियो आयकताना आंगाची लोंव उभी जाताली, अशें भग्तालें आंगार व्हाळचें रगत घेटो जातालें. पूण आयच्या काळार हें कांय सदांचें कशें जालां पूण ह्या कवितेंत हें ल्हान भुर्गें मिश्टी आनी तिची नपंयच जाल्ली काणी वाचून गेल्लेपरिंच आमच्या देशांत परत परत दिश्टीक पडता आनी दिश्टीक पडून‌च आसा. केदना निर्भयाच्या रुपान आनी केदना जार्खंड, युपिंत, बिहारांत, महाराश्ट्रांत, गोंयांत, हैद्राबादांत...... आनी जेदोळ पऱ्यांत मनीस अपल्या अंतर‌मनाक खाल जावन जियेना तेदोळ पऱ्यांत जायतीं रुपां आमकां देकुंक मेळतलीं, जायत्यो काणियो आमकां आयकुंख मेळतल्यो अनी आमी अशेंच लज-नयतिकता सांडून जियेवंक पडतेलें.

कवी बाय राजश्री सयल, गोंयच्या पिलार कोलेजिंत शिकयता. कोंकणी वर्तुलांत नामणेची. तिणे कविता बरंवच्यो अपरूप पूण बरयिल्ल्यो कविता अपुर्भायेच्यो म्हणच्याक ही कविता गवाय दीत. बाकिचें मापुंक तुकाच सोडतां.

[कविता] मिश्टी [- राजश्री सयल]

मिश्टी

मिश्टी ल्हान बारा वर्सांचे

भुरगें पणातली निष्पाप

निरागसता कंवळेपण तिचें

भितर भरभरून व्हांवतालें

मिश्टी गांवांत रावतालें

बापूय शेतात आवय घरकामात

मिश्टी कामां करताले घरातलीं,

पोरसांतली, शेतातलीं

आनी एक दीस आवयन

मिश्टीक शेतात धाडलें

बापायक जेवण घेवन

मिश्टी सरळ वटेन चल

आडवाट नाका

अल्लड मिश्टी

आडवाटेन गेलें

थंयचीं फुलां ,झाडां,

झोंपां तोखेत झेल घेयत नाचत खेळत

दनपारचें हळदुवें गंदाची

कांडी कशें वत पियेत पियेत

मिश्टी नाच्च जालें

सगलेकडेन सोदलें

रानां वनात दोंगर खाचींत न्हंयी ,बांयीत ,

दर्या म्हासागरात मिश्टी मेळ्ळें ना

मिश्टी खंय गेलें

रानपरीन उखलून व्हेलें

फुलांचे झाड जालें

जोरगतीचें ल्हार जालें

पावसाचीं वावझड जालें

वागा कोल्याचें खाण जालें

वर्सां गेली मिश्टी काणी जालें

लोकगीत जालें

कवन, संगीत जालें

धालो मांडाचो प्राण जालें

वर्सां गेली

शेकडें गेलें

गांवाचे शार जालें

अशेच एका दनपारा

तरणी धाकटी

सोबीत सुंदर

मिश्टी

शाराच्या कडेकडेन

ऑफीसातलें सात मजली

पांवडे उतरून

आपल्या तांबड्या स्कूटीन

भायर सरली

पाच जाण तरनाट्यांनी सांजपारार तिका आडायली

नाच्च केली

तिज्या कुडिचें कुडकें चाबडायलें

आनी चारय जाण चारय दिकेन फाफसलें

दुसरे दीस फांतोडेर चारय वटेन

हजारांनी बावटें हुबलें

सांजवेळ मेरेन चारय तरनाट्यांची बळिश्ट कूड

बळिश्ट शरीर चाबडायत शार तृप्त जालें

शाराचीं दर एक वणत शांत जाली.

- राजश्री सयल. [दसेंबर, २०१९९]