शाळेत वयताना (- संधेश श्रीकांत भांदेकर)

[कविता] शाळेत वयताना (- संधेश श्रीकांत भांदेकर)

जिविताच्या पयणार इसकोलाचे दीस महत्वाचे. इसकोलांनी लिसांवां मात्र न्हय, घरांत जिविताक शिकचे दीस ते. हांगासर कवितेंत त्या दिसांचो नियाळ केल्लो दिसून येता.

कवी संधेश भांदेकर कारवार मुळाचो कोंकणी कवी, ताच्या कवितेंनी कारवार बोलिचे सोभीत सब्ध आमी पळेव्येता. कोंकणी भाशेच्या सोभीत बोलिंचो अस्वाद करुंक तुका उलो दितां.

[कविता] शाळेत वयताना (- संधेश श्रीकांत भांदेकर)

शाळेत वयताना

शाळेत वयताना पाटी काडी बरा

आयदना मेळ्ळी घासुक

कपडे मेळ्ळें उब्बळुक

सान्न मेळ्ळी झाडुक

शेण मेळ्ळे सारोवुक

बुटी मेळ्ळी माती भरूक

शेत मेळ्ळे घोळुक

ह्या सगळ्यात पाटी काडी सुटचो भंय

दुसऱ्या गेर काम करताना मालकालो भंय

पिदंकर पैरण पिद्दील चड्डी

कपडया पिशवेत पिद्दील्या पुस्तका घडी

शाळे गेल तेन्ना अभ्यासाची चिंता

घोळु गेल्ल कडे पोट भरतल काय ना म्हण चिंता

शाळेत अभ्यास जाल ना म्हण बाई मास्तरालो भंय

कामा घोळुक गेल्ले कडे सावकारालो भंय

आता बरी नौकरी आसा घे म्हण पगार आसा

खाऊ जेवुक मौज मजा करूक आसा

पुण आज वेळ ना काळ ना

आँफीसातलें वर्सा टार्गेट पुराय जाल ना

तर बाँस उलयतलो म्हण भंय

फाल्या हात पाय थकतलें

शिकपण आंगात बिह्राड करू लागतलें

फाल्या आमका आमगेल पोरा

पळतल काय ना.म्हण भंय

हय

काल आज फाल्या सगळ्यां वाटेन भंय आनी भंय

- संधेश श्रीकांत भांदेकर. [मार्च, २०२०]