आमी गायरां

मनीस जावन जियेतेल्यांनी कशें अपल्या स्वार्थाक लागून मनशां मधें वोंयों/दोरे उभे केल्यात‌गी, तेच्च‌परीं मनजातिंक सयत आपल्या स्वार्थाक गळसुंक धरलां. विग्यानांत इतली प्रगती जोड‌ल्लो आयचो पोकोळ संसार इतलो हिपोक्रेत जालाकी; ’कर्म’ आनी ’धर्म’ मधलें तफावत सयत समजुंक सकाना जाला. ’कर्म’ आसचें करुंक, धर्म आसचो पाळुंक. पूण आयच्या काळार हेरांक धाखंवचेंच ’धर्म/भक्त’ म्हळ्ळें पिसांट चिंताप चिंतचे भरून वोमतोतेल्या समाजेंत देव म्हळ्यार कितें म्हण नेणासचे ’देवाच्या नांवार’ एकामेकाचीं मासां खावंक लागचें पळेताना, मोनी जान्वार लेगून ह्या दलडीर ’मनशाकुळाचेर’ हासुंक लागल्या.

भोव मार्मीक पूण सकाळीक चिंताप घेवन आयला गूर‌पूर‌चो तर्नो कवी जैसन जे. सिकवेरा. ही फकत्त एक कविता मात न्हय, दीश्ट आसच्यांक धाखयिल्लो एक आर्सो. पूण कुर्ड्या दोळ्यांचेर पट्टी भांदून, हातीं तोणके/दांडे घेवन मेळ‌ल्ल्यांचो भोंगोसतोळ कर्तेल्यांक, आनी अशें करवन पयस रावून तमासो पळेवन, सिस्रीं दुःखां गळयतेल्यांक हें कांय पडून गेल्लें ना तें मात्र खंडीत.

आमी गायरां

मास खावन आयल‌ल्यांचीं,

मासां खावंक आयल‌ल्यांनी हाडां मोडलीं

आमी प‌य्स रावून प‌ळंवचीं गायरां

पेंकडा स‌क‌य्ल्या कुडक्या मा‌साक

सुणीं रास प‌ड्लीं

क‌सायगाराचीं भुर्गीं उपाशीं र‌ड्लीं

आमी प‌य्स रावून प‌ळंवचीं गायरां

थंय वास्राची गोमटी‍ कापली

हांगा पाळण्यांतलीं बाळां चाट्ट्यार च‌ड्लीं

आमी प‌य्स रावून प‌ळंवचीं गायरां

आमकां देव केलें

आनी 'बीफ' ना. तुमी 'सेफ' म्ह‌ळें

केदांत आतां शेणा उदाक भ‌र्सून बुडलीं

आमी प‌य्स रावून प‌ळंवचीं गायरां,

शिमटी उकोलन मुतल्यांव.

- जैसन जे. सिकवेरा [जुलाय, २०१७]

जैसन जे. सिकवेरा: लिखणे नांवान बरंवचो हो गूर‌पूर गांवचो. पद्युत्तर शिकाप जोडून प्रसतूत बेंगळुरांत वावर करून आसचो हो लेखनां, काण्यो, कविता बरयता. चडावत अंतर‌जाळी जाग्यांनी तशेंच पत्रांनी हाचीं बर्पां वाचुंक मेळतात. साहित्याशिवाय संगीतांत‌यी तालेंत‌वंत.