[मटवी काणि] No Presents Please [किशू बारकूर]
पय्णारी वीज साहितिक स्परध्यांत्ल्या तरजण विभागांत पयलें इनाम आपणायिल्ली काणी
ही एक काणी मात्र म्हण चिंतिनाका, ह्या काणियेंत जायत्यो काणियो असात. वाचुंक सुर्वात केल्लेथावन एक अपुर्भायेचो व्हाळोच वाचप्याक मुकार वर्ताना मुंबयचे सांखोव, खेळचीं भुर्गीं, पार्कां, गली-मोहाल्ल सक्कड दोळ्यां समोर उभीं जातात. कानडिंत भोव फामाद जाल्लो कोंकणी कवी, काणियेगार जयंत कायकिणिच्या काणियेचें कोंकणी तर्जण केलां अनभोगी तर्जणकार किशू बार्कूरान. ही काणी २०१८ इस्वेच्या दे|विलफी रेबिंबस स्मारक पयणारी-वीज राश्ट्रीय मट्टाच्या कोंकणी साहितीक स्पर्ध्यांत (तर्जण विभागांत) पयलें इनाम आपणायिल्ली काणी.
किशू बार्कूर लिखनेंत अनभोग व्हाळंवची कला जाणासचो माहीर लेखक म्हणून ताच्यो एकेक काणियो गवाय दितात. देकून ह्या काणियेक सयत वाचुंक तशेंच ह्या काणियेची सोभाय पार्कुंक तुकाच आपोवणें दितां.
[मटवी काणि] No Presents Please [कानडी मूळ: जयंत काय्किणी]
कामां अर्ध्याकच रावोल्लो, घाटकोपर फ्लाय्ओवर बोंब पडल्ल्या तुटकर सांख्याबरी दिसतलो. दोनी कुशिंतल्यान इल्लो इल्लोच उबारल्ल्या सांख्याच्या मधल्या विसतार आकासाक सरळानीं तोपचेबरीं खांबे धर्निथावन वय्र येवन आसल्ले. ह्या अधूऱ्या सांख्याच्या सकयल आसल्ल्या मधेंच कसो कसो जागो कर्न चर्चीं वाहनां, खंयगी एक्कडें ह्या धर्निंत रिगोन मायाक जातलीं. मार्गाचें नशीब तें. म्हनीस तर जायथंय वगोच उबो रावात. पूण मारग?
असल्या मार्गाच्या बगलेन हातांत प्लासटिकांत गुटलायिल्लो एक व्हडलो आलबम घेवन बावीस वर्सांचो पोपट कावजेवन आसलो. कित्याक म्हळ्यार, मार्गापल्तडिच्या इंडसट्रीयल कट्टोणांतल्या बोल्पेन फ्याकट्रिंत काम कर्चें असावरी लोखंडे- कांय आत्तां एक घंट्याचो भेटोळ घेवन येंवच्यार आसल्लें. पोपटाच्या हातांतल्या अलबमांत काजारा इन्विटेशनांच्यो थरावळ नमुन्यो आसात. प्रेस्सांत काम कर्च्या आपल्या इश्टाथावन एका घंट्यापासत पोपटान तीं हाडल्यांत. असावरी लोखंडे आनी पोपट दोगायनीं मेळोन तांतून विंचल्ल्या एक कार्डार आपल्या काजाराचें आपवण्यापत्र आजच छाप्याक दीवंक आसा. ह्या कामा पासतच पोपटान आपल्या नाय्टशिफ्टाची बंदोबसत केल्या.
असावरी दिल्लो वेळ केन्नांय चुकवन घेंवचे नंय. दोन ट्रक्कांनीं उबयिल्लें सिमेंटिधूळिचें मोड कर्गोंचे भितर, फिल्मांतल्या ड्रीम सीकवेन्साबरीं, तांतल्यानंच उबोन आयिल्लेपरीं, तेणेथावन हात हालयलागलें. खंयच्याय ट्रक्काच्या झोडवाऱ्याक उबानातलेबरीं ताचो शेंडो बिगदाल्लो. इल्लिशीय धूळ लागानातलेबरीं दोळे फळफळ झगलेताले. हेणेथावन्ंच आलबम उबार्न दाकवन, तो हर्ध्याक दांबून धर्न, हेणेतेणें एक पावटीं पळेवन, बाग्वोन उप्येंवचेबरीं पोपट रसतो उतरलो. दनपारांचे सुखेंवोत सय्त सुखाळजांवचेबरीं ताचे लागिंसरलो. '
"हाडलांयगी" म्हणालें खुशेन. तशें विचार्ताना ताच्या ताळ्यांत आसल्ल्या "घर्खर्चाच्यो वसतू हाडलायगी" म्हण विचार्च्या कुटमाजिण्येचो सुलुसच पोपटाक केन्नांय मोगाचो.
"चड वेळ नां. वेगीं डिसाय्ड करिजे. हांगाच खंय तरी बस्यां" म्हणल्लो पोपट खंय बसचें म्हण हेणेंतेणें पळेत, एदोळ पोडुंक्नातल्ल्या मजबूत फात्रांमधें ताका चलय्त गेलो. सांख्याच्या स्ल्याबाची अर्देखुरी सावळी एक्कडें पडल्ली. एक हुन्हुनीत मावन थंयसर आसल्लें. पाश्यार जांवच्या ट्रक्कांचो आवाज, लागसर्च खंयगी घुंवच्या मिक्सराचो आवाज आनी इल्लेशें पयशिल्या कांजूर्मार्ग स्टेशनांत मिनिटाक एक पाश्यार जांवच्या रयलांचो आवाज- ह्या मावनाचो वांटोच जाल्ले.
आंगभर चेणिच्या घायानीं भरल्ल्या ल्हान फात्राचेर बसत असावरी "दी' म्हणोन आपुण्ंच काणघेवन आलबम पर्तुंकलागलें. असावरिच्या नाजूक गळ्याभंवतिच्या घामाथेंब्याक पळेवन पोपटाक मोग जालो. पानां पर्तिल्लेतशें, रंग्रंगाळ एकापरास एक बऱ्या आपवण्यापत्रांच्यो वेवेगळ्यो नमुन्यो. खंयच्यांती अक्षरांच नांत! तें पळेवन्ंच असावरी कावजेलें. बरापच नातल्लीं हीं कार्डां, कोण्य बिडार करिनातल्या हावजिंग बोर्डाच्या रित्या घरांबरीं, म्हनीस नातल्ल्या लग्नांसालांबरीं खाली पडल्लीं. बेश्टेंच मंक जावन तें पळेत आसतां, पोपट "हांगा पळे, हें कशें आसा.. नीज फुलांपाकळ्यो ... अळे निजच हळद, कुंकूम... स्क्रीन प्रिंटांत कर्तात" म्हण जड पानां पर्तुंक कुमोक कर्ताना सांग्तलो. 'असलीं म्हारग कार्डां आपणाक नंय्च नंय' म्हणचें सतच ताच्या उलवण्याक एक निर्माळाय दितलें.
असावरीक कांय हो अलबम एक अगणीत घडपांच्या सागोराबरिंच दिसलो. हऱ्येका नमुन्यांची काजारां, संसार तांतू आसल्ले. वेवेगळ्या थरांच्या ब्यांडावाजपांचो आवाज्य तांतू लिपल्लो. आसल्लेपयकी बारीच सवाय आनी सोंप्या नमुनेचें कार्ड सोधचें तितलें कश्ट जालें नां- कित्याक तसलीं चार पांच अलबमाच्या अखरेक आसल्लीं. पातळ गुलोबिबणांचे कार्ड दोगांयकी बरेंच पसंद जालें. ताच्या दाव्यादेगेन एक पोीलड आसोन, ताचेर सुकण्याजोड्येचें ल्हान पिंतूर छापल्लें. "हेंच अड्डिना" म्हणल्ल्याअसावरिच्या हातांक बोव अभिमानान पळेत पोपटान हात मेळयलो.
आतां असावरी एकेकच कार्ड प्लासटीक पोीलडाराथावन भायर काडन हातांत धरिलागलें."ए..ए.... म्हेळीं जाय्त. भितर दवर. प्रेस्सांत काम कर्चो म्हजो इश्ट जाल्ल्याक हो अलबम हाडला. आनी कोणायकी अशें दीनांत ते. दवर, दवर, भितर दवर" म्हण आम्सरल्या पोपटाच्या तकलेक पट कर्न मार्न असावरीन "चूप" म्हळें.
सांख्याचेर वयर खंयगी, एक लोरी येवन, आपली पाटलिकूस उबार्न रेंवेचो पावस वोतून आसतां, सकय्ल फात्रांच्या कुशीन बसोन दोगांय एकाच लेकार हें पातळ गुलोबी कार्ड पळेलागलीं. फुडारांतल्या काजारिजिविताचो कसलोगी एक घूट लिपवन हळतान भेश्टयताशें तें ल्हान कार्ड तांका पळेतालें. सासांगाता कोबारोस पियेल्लो, वेळ नातल्ल्या वेळार पार्कानीं कितें कितें उलवन भंवल्लें, ताणे लेडीस डब्ब्यांत वेतां म्हळ्याऱ्य जनरल डब्ब्यार्च चडोवन दोगांयकी पाजुनखांवच्या लोकाखेटिंत ताच्या सुपर्देगाराबरीं ताका सांबाळन रावल्लें, "तुंवे सूट सफारी पूरा न्हेसचें तर काजार्च नाका"- म्हणबस्सटोपांतच ताणें गलाटो केल्लो, बारीच गत्तान ताचेखातीर कानांचो नग विंचताना, बजेटाभायरलूच दाकवन सेल्स्म्यान हिणसुंच्या बरी हासताना, ताचें मोनेंरुदान समजाल्लेबरीं "छे..कांय बरें नां हें, इतल्या म्हारग पूरा काणघेवंक तकली पाड जालागी?"- म्हण खिणाभितर श्रापामुक्त केल्लेबरीं ताणें ताका आंगडिभायर वोडन हाडल्लें... असल्यापूरा वेवेगळ्या पिंतुरांक एक विचित्र भाराधीक दोरी बांधुंक आयर्तुजाल्लें हें लग्नाकार्ड समाजेच्या निर्दय नेमापरीं दिसोंकलागलें. दांपल्ल्या कोट्यादार्वाट्याबरीं तें दोगांयकी विविंगड "पळे, चींत" म्हण सांग्तालें.
दोगांयची इश्ट इश्टिण्यो मेळोन चड म्हळ्यार शेंबर. पूण शेंबर पत्रां छापल्याऱ्य तिनश्यांचेच पयर्शू देकून तिनशिंच छापा म्हण प्रेस्सागाराची सलहा. आतां हीं चडती दोनशीं कार्डां कितें कर्चीं, कोणांक वांटची म्हळ्ळें गंभीर सवाल्य मुकार येंवच्यार आसलें. ह्या लग्नापत्रांचा निबान्ंच इश्टमंत्र चड जांवचीय परिगत आस्येतासल्ली. पान्वाला, इसत्रिवाला, पार्कांचे चवकेदार, व्हडल्या होटेलांच्या फुलांदालिंनीं वापारल्ल्या काल्च्या बेळशेल्ल्या फुलांक सवायेर फुटपातांचेर विकचे भुर्गे... अशें हे सगळे कितलिंगी वर्सां थावन कळीत नासतांच कळीत आसल्लेबरीं या कळीत आसोन्य नातल्लेबरीं... हे सर्व एक लक्षणरेखेच्या तेणें रावोन्ंच दांत दाकंवचे. हें एक कार्ड दिल्लेंच ते इसत्रिघाल्लें वसतूर न्हेसोन गेऱ्याच्या हेणें येवन हात मेळोवन, पंगडाक मेळोन मागीर वसोन सोडतीत. कामाक वेचीं बायलां मागीर तांच्या भुर्ग्यांक आमच्या कोट्रेंत सोडन वचुंक आसात. या आमकांच हेर काजाराचीं आपवणीं येतीत. नवेंच वसतूर न्हेसोन, दोदोन बस्सां आनी रयलां बदलून, खंयच्याय मंटपांतल्या लोंकडाच्या कदेलानीं, ओळोक नातल्ल्यां मधें जांबेवन, ओळोक नातल्ल्यांकर्नां वाडून काणघेवन, ओळोक नातल्ल्यांकडें हात धुवंक मग काणघेवन, पानफेÇीड चाबोन कोणायकी टाटा म्हण्णासतांच घरा पाटीं येंवचें. कोण इश्टमंत्र? कोण नंय?
मोडकर सांख्याची सावळी आतां आवाज नासतांच असतमतेकुशीन चर्ता. दोगांय हळतार उटोन जल्ली मिक्सराच्या तेणें आसच्या कालाखट्टा गाड्येतेवशीं चल्लीं. बायटू कर्न कालाखट्टा पियेलीं. बायटू कर्न पियेल्यार ओट्टारे चडीत मेळता म्हण पोपटाची पात्येणी. आय्स नाका म्हण असावरीन बोबाट मारली. आय्स आसल्लेतितलें शरबत उणें म्हण ताचें हट. दोगांय थेंबे थेंबे कालाखट्टा चिंवोन आसतां, शरबतागार चोऱ्यांमोग करुंक गुप्तीं जागो सोधून आयिल्ल्या जोड्येक पळेल्ल्याबरिंच हांकाय वांकड्यादोळ्यानीं पळेत "जाय तर त्या मुल्याक वचा... हांव आसां हांगा.. कोण आयल्यार आवाज कर्तां" म्हण धूळीन बुडल्लीं सिमेंट आयदां भरल्लें जंक्यार्ड दाकयलागलो. असावरीक आंग जळोन गेलें. हातांत आसल्ल्या खाली लग्नापत्राक अक्मान कर्चेतसलें कितेंगी त्या भंवारांत आसा तशें भोगोन, गटगट पियेवन ग्लास धाडावन, "चल, प्ल्याटफेÇर्माक यां"- म्हणोन कांजूर्मार्ग स्टेशनाच्या लागशिल्या वाटेन चलालागलें. खंयच्याय एक नमुनेंच्या गलिजायेथावन दोगांयकी उबार्ची सकत ह्या लग्नापत्राक आसा म्हण भोगोन, सरसर प्ल्याटफेÇीर्म नंबर तीनांच्या कुशिच्या सिमेंट बांकालागीं धांवोन बसल्लेंच आपणाच्या पर्साथावन एक कागात काडन, आपवण्यापत्राचें ओक्काणें बरवंकलागलें.
आलबम हर्ध्याक दांबून धर्न पाटल्यान धावोन्ंच आयिल्लो पोपट ताचें बरप पळेत ताचे कुशीन हास्ऊस करून बसलो. ताचें पेन एका नमूनेच्या भिंयानशें रावल्लेकडेंच रावोन वाऱ्यार धल्तालें. साधार्ण जावन लग्नापत्रां म्हालघडीं, आवय बापायचां नांवान सुरू जांवची रिवाज, या तशें म्हण ताणीं एदोळ पऱ्यांत पळेल्लीं लग्नापत्रां सांग्तलीं. पूण मुकार नासतां, पाटीं नासतां, ह्या श्हराच्या बोंबलेंत उदेवन आयिल्ल्याबरीं जल्मोन वाडल्ल्यादोगांयकी ह्या खिणा वाट दिसानातल्लेबरीं जालें. आवय, बापय कोण म्हण गोत्तूच नां सोड्यां, उण्यार एदे लांब वाडोन रावल्ल्या आपणांक, म्हालघडीं, वडिलां, या सयरीं म्हण लेगून कोणी दिसानांत्मू. असावरीक चेंबूरांतल्या रिमांड होमाचीं खाकी बायलां उगडासाक येताना, पोपटाक चर्च्गेट स्टेषनासामखार बूटपेÇलीश कर्ताना चाराणे चडच दिंवचे फार्सी म्हातारे उगडासाक आयरलू. एक नमुनेंचे खालिपण पांगरल्लेबरीं असावरी मंक जालें. पोपट खंय खंय पळेलागलो.
तें काम कर्च्या बाल्पेन फ्याकट्रेंतच स म्हयर्नू टेंपररी जावनासतां पोपटाक तें दिसल्लें. बऱ्या बोल्पेन्नां थावन रेजेक्षन्स, म्हणजे पाड पेन्नां विंगड कर्च्या विभागांत तें कुशेलायेन काम कर्तालें. जाल्याऱ्य थोडेपावटीं कांय चड्उणें जाल्ले तेन्नां सूपर्वायजर येवन सकटांमुकार तोंडाक अयिल्लेबरीं येटताना, तवळ पऱ्यांत ताचेसंगी किटकिटोन हासोन आसल्लीं, जेवणाडब्बो वांटून घेतालीं हेरां सर्व, ताच्या ह्या उग्त्या अक्मानाच्या त्या खिणाक आनी आपणांक संभंदच नातल्लेबरीं, आसल्लेकडेंच आपापल्या कामांनी निर्दयेन चडीत मग्न जाल्लेबरीं दिसताना पोपटाक दुख्तालें. तें ताच्या वोल्यादोळ्यानीं असावरीक मात कळल्ले त्या खिणांतच तांचो संसार एक जालो.
मुकल्यान आपणाइतल्याक पाशार जाल्लें लोकल ट्रीय्न पळेत पोपट "आमचिंच नांवा पुरो. वेगीं बरय. मराठी, हिंदी कांय नाका. म्हज्या इश्टांक मराठी येना. इंगलिशांतच बरवन सोड. तुका येता नें, तुंच बरय" -म्हण चडपडलो.
अतां खाली कागात अलबमाच्या वयर दवर्न असावरीन We invite you to our wedding reception at Panaswadi chawl on... म्हण बरयीत वोचोन ऊहूं म्हण तें सर्व मार्न घालें. पर्त्यान सकय्ल नितळ जावन Asavari Lokhande marries Popat बरवन ऊहूं म्हण Popat marries Asavari Lokhande बरयरलूं. ह्या दोनी रितिनीं एकलीं आन्येकलाचेर कितेंगी उपकार कर्तातशें भोगोन तेंय मार्न काडलें. पर्त्यान पयरलुचेबरिंच We are getting married.... म्हण पूरा बरवन, सकय्ल दाव्याक पोपट आनी उज्व्याक असावरी लोखंडे म्हण बरयरलूं. त्या मार्न काडन खतां जाल्ल्या पानार बरयिल्ल्या ह्या एका इंगलीश ओक्काण्यांत आपल्या दोगांयची नांवां सांगाता वाचल्ले तेन्नां- दोगांय सांगाता अधिक्रत एक मांडावळेभितर पडते आसांवशें पयिल्लेपावटीं भोगोन असावरीक आंग झूम जालें. एकाछचाणें दोनी हात कानांचेर दवर्न, दोळे धांपून, आपल्या नशीबाकच आपणाभितर जिरंवचेबरीं एक्सुरेंच हुसकेवन रडालागलें. बांकार आनिकी लागीं निस्रल्लो पोपट ताकाच पळेलागलो. घर, आयदानां, सुंर्गार, फेसतां परबो, टूथब्रश्श, साबू, जनेल, पर्द्यांचो संसार आपणायिल्ल्या नशिब्दार लोकां सासांगाताच, ह्याच मार्गानीं चल्ल्यारी- असलो एक आपणांचो जावंक साधच नां म्हण चिंतल्लो सोंपेÇ संसार- ह्या लग्नापत्रांतल्या हातबर्पान एकाछचाणे तांकां त्या संसाराच्या एकदं लागीं हाडन पावयिल्लें.
दोळेधांपून बसल्ल्या असावरिच्या हातांतल्या कागदाकच पळयिल्ल्या पोपटान पयिल्लेपावटीं तें वडल्यान वाचलें. असावरी लोखंडे. ह्या सोलीड कशें दिसच्या नांवामुकार आपणांचे पोपट नांव एकदं जुजुबिशें ताका भोगलें. कित्याकगी हें समा नां, हांतू कितेंय मोस आसा म्हळ्ळे कळवळे. मुकार पळेलें. दोग भुर्गे बारीक एक निसण दवर्न, प्ल्याटफेÇीर्माच्या लांबायेचीं सिनेमा पोसटरां कुडके कुडके चिडकायतले. दगोखेल्ल्या ताळ्यान "पळे, तुजें नांव कितलें मजबूत आसा. आल्कुंज्य आसा. एक बऱ्या घराण्याच्या नांवाबरीं दिसता. ताचे मुकार म्हजें पुस्स.... म्हनश्याचें नांव लेगून नंय तें. तुमच्या मराठेंत पोपट म्हळ्यार कीर्मूं? एक फकत कीर हांव. छे"- म्हणालो. "छे.. कितें उलयताय तूं? लोकानीं तुका मोगान आपयिल्लें नांव तें" म्हण तोंड उघडल्ल्या असावरिचो हात धर्न "मोग्य नां गीग्य नां.. भंकस नांव. तें आसों असावरी. लोखंडे म्हळ्यार खंयची जात?"- म्हणालो.
असावरी उडोन पडलें. ताणें केन्नांय उलयनातली भास ही. तांका संभदच नातल्ली भास. रसत्यार भंवोन आसल्ल्या गत नातल्ल्या भुर्ग्यांक व्यानार वर्न पेÇस्च्या चेंबूर्च्या रिमांड होमांत वाडल्लें वाटेबाळशें तें. रिमांड होमांत, गाणां, मागणीं शिकवंक लोखंडेबायी म्हणची एक स्त्री येताली खंय. ती हार्मोनियं वाजयताना तिच्या लागिंच बसोन ताळो भरोन येंवचेबरीं गांवच्या ह्या भुर्ग्याचेर मयपासान असावरी म्हण नांव दवर्न आपयिल्लें खंय. तें एक गांवच्या रागाचें नांव खंय. ती मेडं गेल्ले उपरांती थंयच्या जणांनीं लोखंडेबायिचें असावरी म्हण्ंच हाका आपवन आपवन -असावरी लोखंडे म्हणचेंच हाचें नांव जावन गेलें. देकोंकच नातल्ल्या आवयबरीं दिसल्ल्या, हळदुव्या कापडाच्या, नाजूक स्पर्शाच्या त्या स्त्रीयेचो अस्वश्ट उगडास ह्या नांवांसांगाताच उरल्ल्यान, आनीं तें निकळावन घेंवचे कसलें काराणी ह्या पऱ्यांत ताका दिसोंक्नातल्लें. हें ताणें एक शेंबर पावटीं पुणी पोपटाक सांगलासतालें. तरी , सामाजीक जशें भगच्या ह्या खिणा, ह्या आल्कुंजानिमतीं पोपटाक जाल्ल्या कळवळ्यांक कशें समाधान कर्चें म्हण्ंच कळानां जालें. ह्या एका आपवण्यापत्राच्या नमूनेन ताची भासच बदलिल्ल्या रीतीक भिंयेवन, सट कर्न पेन्नांत आपल्या नांवांतलें लोखंडे मार्न घालें. जडाय एक सर्रां कर्गोन केल्लेबरीं भोगलें. खूश?- म्हणचेबरीं ताचेकुशीन पळेलागलें. " नंयगी तर.. आमकां पेÇसून व्हड केल्लें मुंबय्न. कोणाकोणाचें नांव घेवन, तशें पूरा मुंबय्क अक्मान करुंक्नजो आमी"- म्हणालो, सलवाल्ल्या ताळ्यान.
मुकल्यान हज्रानीं नांवां रयलांचेर मुकार पाटीं धांवोन आसलीं. रावल्ल्या रयलांथावन, भायर पडच्या लोकांराशीक पळेत पोपट -"पळे पळे असावरी.., ह्या बोडकेपुतांचें खोटें नशीब.. हऱ्येकल्याक ताची जात कळीत आसा. कित्याक म्हळ्यार आवय बापय कोण म्हण कळीत आसा.. देकून जात कळीत आसा..ह्या जातिंक कशें हातांत घेवन धांवतात पळे, चोरी केल्लेबरीं. आमकां ते रगळेच नांत नंय?" म्हण खिटकिटोन हासोंक लागलो. असावरी वेळ जालो म्हण उबे रावलें.
प्ल्याटफेÇर्माच्या बूक्सटालाचो गुंगूर पिक्याकेसांच्या त्रिपाठीन बारीच समाधानेन, नव्याच कागदांत नितळ कर्न परत ओक्काणे बरवन दिलें. दोगांयकी खुशेन पळेल्लो त्रिपाठी "कोट्री गिट्री पळेल्यागी या प्ल्याटफेÇीर्म नंबर तीनाच्या आखेरिच्या बांकार संसार बांधतात ?" म्हणोन मक्कर केलें. तो वोंटां वांकडिकरून बरयताना असावरी "आतातां लोक, बेसांवच आयेर, ओo ठिडीeseटीणs ठीटeचीse म्हण पूरा घाल्तात नें.. आमिंय घाल्यांगी?"- म्हणालें. त्रिपाठी "ती पूरा गेसतांची स्टाय्ल पुता. आमकां सांगल्ली नंय ती. कोणेंय मोगान कांय दिलें तर काणघेया. नवें बिडार तुमचें, गर्ज पडता"-म्हण कागात दीवन "बरें जांव" म्हणालो. सगळ्या संसारातर्फेन तो बरें माग्ताशें दोगांयकी दिसोन, ताच्या पांयांक पड्यांशें भोगलें. पूण लांबायेक मांडून दवरिल्ल्या म्यागझिनांच्या पाटल्या ताच्या घूडांत आसच्या, ताचे पांय कितल्यागी पय्स दोळ्यांभायर आसल्ले. कितें कर्चें कळनासतां रावल्लेकडेंच अर्धीं बाग्वालीं. कळ्ळेलेबरीं त्रिपाठी थंय थावन्ंच "जीते रहो"-म्हणालो. मागीर दोगांय घुंवल्ले उपरांत पाटीं थावन " अरे पोपट, तूं पोपट जावन्ंच उर्तायगी? तुजें नांव कार्डार सोभानां पळे... एक नवेंच नांव दवर्न घे.. नवें नांव, नवी जीण"- म्हण हात हालयलागलो.
मेटां चडोन रेय्लवेच्या लोंकडाच्या सांख्यावयर दोगांय रेयलिंगाक ओणकोन रावलीं. हांगाथावन चारी प्ल्याटफेÇीर्मां सांगाताच दिसतालीं. पाट्यांचेर दनपारांचो सूऱ्यो, जीवघात कर्चेबरीं लांबायेक निदल्लो. एकाछचाणें पोपट घुंवडावंक तयार जाल्ल्या बुगुरेबरीं जाल्लो. ताचो सगळो संसार तेमेट्यानीं उबो जावन एक नवें नांव मागोन आसल्लो. "वय असावरी.. त्रिपाठीन सांगल्लें समा. हेंच एक चान्स म्हाका... वेगीं, वेगीं एक नांव दी म्हाका" म्हणात उद्वेगीत जालो. ताची पाट पेÇशेत असावरी "छे" म्हण कितेंगी सांगचेभितर पोपट "छेय नंय, छीय नंय.. वेगीं एक नवें नांव सोध. तांतू हऱ्येक नवें जाता. सगळें बदल्ता. स्टायलीश जायर्जू म्हण नां. सोभीत जायर्जू म्हण नां. एक नवें नांव दी पुरो. वेगीं. प्रेस्सागाराक तीन वोरां भितर कार्ड दीजे. वेगीं" म्हण ताचे हात धर्न वोडिलागलो. असावरीक कितेंच कळ्ळेनां. एक रय्ल येवन सांख्यापंदा रावोन, तांच्या पांयाथळा हजारांनीं नांवां देंववन भायर सर्न गेलें. अबबबा.. कितलेश्या नमुनेंचीं नांवां. हऱ्येकाक एक खचीत मुखमळ, वसतूर, उगडास, पर्मळ, ताचोच सर्ग, यमकोंड. ताका हालयीत पोपट-"स्वपनील... हा स्वपनील कशें आसा? एक पावटीं टिविचेर आयकाल्लें.. बरय बरय.. वेगीं बरवन घे.. स्वपनील, स्पेलिंग जाय तर त्रिपाठिलागीं वचोन विचार्न ये" म्हण उद्वेगान कांपेÇंकलागलो. दूसऱ्याच संसाराक भायर सरल्ल्या विमानाच्या पाकाट्याक अखरेच्या घड्ये उमकाळल्लेबरीं दिसतलो.
ह्या एक गेणिलांब साधार्ण लग्नापत्राच्या ओक्काण्याक आपलें मोगाचें राजच पुरून वेचेबरीं भिंयेल्लें असावरी ताच्या भुजांक दोनी हातानीं धर्न "कितें जालें पोपट तुका.. सगळें सार्कें आसा पोपट.. म्हजो पोपट नंयगी तूं" म्हण सांगोंक पळेलागलें. नव्या नांवांच्या आंवसारार आसल्ल्या ताचे दोळेच वेगळे दिसले. आतांय उरवन घेनातल्यार सगळेंच नास जाय्त म्हण भोगोन, लग्न्ंच नास कर्च्या हुन्नारार आसल्ल्या लग्नापत्राचें कागात परपर पिंदून मुदो कर्न पय्स उडयतां म्हण हात भिजायिल्लें, कोणेंगी दिल्ल्या देवाच्या फुलांचो प्रसाद उडवंक पाटिंकर्चेबरीं थट कर्न रावोन, कागदाचो तो ल्हान मुदो आपल्या पर्सांत दवर्न सोडलो. ताणें खंयतरी तें उडवन सोडलेंगी म्हण आकांतून, तो खंय वचोन पडात म्हण दोळे विसतारून मुकल्या अवकासाकच पळेंवच्या पोपटाक त्या खिणा, पय्स दिसचे मोडकर फ्लाय्ओवर, खांबे, धांवची ट्रक्कां, जल्ली, लागीं येंवचें रय्ल सर्व भुर्ग्यांच्यो खेळावसतुश्यो दिसतल्यो.
- अगॊस्त, २०१९
किशू बारकूर: किशू बारकूर नांवार बरंवचो किशॊर पीटर गोन्साल्विस काणियांशिवाय कविता, लॆखनां, पदां बरयता तशेंच तरजण करता. ’दाकट्या देवाचीं भुरगीं’, ’रुपणीं’ हाचे परगट जाल्ले बूक. कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमिचो पुरस्कार लाभ्ल्लो किशू बारकूर इंग्लिश तशेंच कानडि भाशेंत सय्त बरयता.
