मन (- वृशाली केळेकार)

[कविता] मन (- वृशाली केळेकार)

मनीस अपल्या जिवितांत सगळें फकत पोटाक लागून कुडीक लागून करिना. बगर संतोस, समधान आनी अतम्या तृप्तेक करता. जेदनां कोण शांती समधान मेळानासताना जिणी सारता असें चिंतुंक लागता तेदनां मन दुकेसत जाता आनी ह्या कवितेंतली भगणां भगुंक लागता.

बाय वृशाली केळेकर गोंयची युवकवी. हिच्या कवितेच्या सकतेक मेजुंक आतां तुकाच सोडतां.

सं.

[कविता] मन (- वृशाली केळेकार)

मन

मन जालां निगरघट्ट

काळीज जालां फातोर

उतरां तुजीं बरी वाय्ट

म्हजे साम्कार दवर

बरी उतरां दिवशी तर

घेयन तातूंतल्यान देख

वाय्ट उतरांचें लोणचे घालन

गिळीन जेवणार थेट

खूप जालें, खूप सोसलें

आतां पुरो जालें रुदन

घाव घाय वाय्ट वर्तन

हासत मुखान विसरन

तीन आंकी नाटक जीण

फुलयतां खोशेचो चंवर

देंवती चडटी सद्चीच

एकवट्टां,मनशां आनी घर.

- वृशाली केळेकार. [फेबरेर, २०२०]

वृशाली केळेकार, पीरवळ, गोंय: इंगलिशांत एम.ए. दूसऱ्या वर्साचें शिकप जोडून आसची बाय वृशाली विपूल केळेकर गोंयांत वसती कर्ता. इंगलीश, कोंकणी, मराठी तशेंच हिंदी भासेंनी कविता बरयता. कोंकणी कविगोश्टिंनी उर्भेन भाग घेंवची ही एका इसकोलांत इंगलीश भास शिकयता.