[नोव मयने आपल्या]

नोव मयने आपल्या पोटांत व्हाववन, अपूण जावन खुद्द जायती दूक भगून जल्म घेत‌ल्ल्या भूर‍ग्याक एक आवय कितल्या मोगा-मयपासान पोसता, आनी फकत आपल्या भूर‍ग्यापासत अपलो संतोस, अपलें सूख सयत त्याग कर‍ता म्हळ्ळें अपुर्भायेचें चिंतप व्हाळंवची ही कविता खरिच्च जावन काळजाक लागचेतसली.

शीला भंडार‌कर कोंकणेंतल्या भोव थोड्या स्त्री-संवेदन साहीत रचतेल्यां पयकिंतली, भोव सोंपी भास व्हापार‍ल्या, भोव सादें पूण तितलेंच महत्वाचें चिंताप आमच्ये मतिंत उटंवचें प्रेतन कर‍चें दिसून येता.

ही कोणी?

वासरेंतू दूद उक्कून

येवचे फुडे धावनू वोच्चूनू

वाडवायतली.

गांतुनू दवरलेले मधूर

सोपन होळनू वत्तना...

पोळोनू नूत राबतली.

पोळे कर्पूनू वच्चनाशी

जाग्रती कर्तली..

तिगेली कितली की आशा लास्सुनू

गोब्बोरू कोर्नू उड्डयतली.

आयदनाक पोंग पणाशी

पोळोनू गेत्तली..

आपणे ले उमेदी, उत्साह

आपणची मसतूनू गाल्तली.

आंवगले चे कले भारी

बुद्वंतकायेरी फूट कर्तली.

विषादा ची शायेन बरयिले नित्राणेचे

शब्द° मना वणते वैलेन पुशितली.

आशी आकांक्षा सगट

विसोरूक वासरेंतुले

गट्टी धांकणे डब्बेंतू

धांकुनू दवर्नू खुषी पावतली.

सगटाले दुक्येक वक्कद जात्तली..

आपणेली दूकी पूरायी

आयदन घासुचे सिंकांतू

होळोवनू सोडतली.

प्रीतिचो अभ्यासू ओट्टू कोर्नू

आंवगले गड्ये भित्तरी मोडचून

दवर्नू बागील बंद कर्तली.

- शीला भंडार‌कर [अक्तोबर २०१७]