मन अनी हासु

उलव्पाक फकत उत्रांच जांव्क जाय म्हणुन ना, पार्कुंचि श्याथि काळ्जांत आसा तर, मौनांत सय्त तिं उत्रां सोध्येता, आनि त्या सब्धांनि लिप्लले अर्थ सम्जुयेता म्हण्च्याक कांय हि कविता अपुर्भायेचि गोवाय दिता.

वेंकटॆश नायक वृत्तेन प्राध्यापक तर्‌यी साहित्याचि वॊड पय्लि. प्रत्यॆक जाव्न कविताशेतांत ताचि आसक्त चड देकुन, कोंक्णेंत कांय फुड्ल्या दिसांनि भर्वसो उदेशें कर्चि श्याथि हाच्या बर्पांनि आस्चि मात कोणेंय नेगार कर्चेपरिं ना. म्हजो आशावाद्‍यी तोच्च.

मन अनी हासु

मन अनी हासु

हासल्ली ती दॊळ्यांत,

उलॊवका म्हण

ओंटार अयिले उत्रां

उश्टॆंत गीळून

चिंतले बरॊवया पत्रां

शब्धार वजन पदले

उत्तर मौन जाले

जावन गेलेले इतिहास माकशी

सक्कड समजून दोळ्या मुखार

मौनंतूच सक्कड

पाव्ल मुखार काडले

काळाक मानून फाटि तांडले

काळ परदॊ मॊड जाव्नु

तॊंडार देंवले

गडगडॆचॊ आवाज

अचानक कानारा पडले

दॊळ्यांत काळॊक, कराळ दीस

काळकांत मुखले चित्र दिष्टि पदले

फकत हासांत उत्तर

तॆंवय ना, अखॆरिक

मौनची उत्तर जाले

ती लागि येतना

व्हारेंय निश्शब्ध जाले

बंद, गलाटॊ

आमी उलॊवनु उत्रां

निमित नाका म्हण

मौन आनि हासांतु उत्तर जाले

अजीकय ती मेळतना हासता

आनी हांवय हासता

- वेंकटॆश नायक (फेब्रेर, २०१६)

वेंकटॆश नायक: वृत्तेन प्राध्यपक जाव्न वाव्र कर्चो वेंकटॆश नायक, कोंक्णि साहित्यांत काण्येगार/कवि जाव्न व्हळ्केचो तर्‌यी, ऎक संवॆदन्‌शील चिंत्पाचो कवि, कविता ताचि पय्लि आसक्त. कोंक्णेच्या फुडारांत ऎक भर्वश्याचो कवि जाव्न उदेतलो म्हळ्ळो म्हजो आशावाद.

Som

Mon oni Hasu

mon oni hasu

hasl'li ti dolleant,

ulouka mhonn

onttar oyile utram

uxttent gillun

chintle borovea potram

xobdhar vozon podle

ut'tor moun zale