ಕವಿತಾकविताPoem

कोरोना (- डा|पूर्णानंद चारी)

[कविता] कोरोना (- डा|पूर्णानंद चारी)

’मरण चोरापरीं येतलें’ उतर अजीक दोन हजार वरसाधीं जेजून सांगलेलें. आज हेंच उतर सकाळीक जालां. इतलीं बळिश्ट राश्ट्रां सयत आज ह्या मारेकार वायरसाचें मूळ सोधुंक सकोंक नांत. कसलेच देव आनी कसलोच धर्म ह्या संकश्टांक परियार दीवंक सकोंक ना. देकून आज मनीस सर्व धर्मापराच वर्तो धर्म - मनशा धर्म पाळुंक लागला. हेच चिंतपाची कविता ही.

बाब पूर्णानंद च्यारिच्या कवितेंत लय आसा, गीत आसा संगीत आसा पूण भोव गर्जेचें सकाळीक चिंतप आसा. ह्या सकाळीक चिंतपाक पार्कुंक तुकाच उलो दितां.

[कविता] कोरोना (- डा|पूर्णानंद चारी)

कोरोना

कोरोनाच्या संकटाची

मातल्या तुफानी पावलां

घायाळ मनांचेर

मारूं नाकात गा

खर भयाचीं दावलां.

संकटाची सुलूस आसूं

पांय सोडून बसलीं दिसूं.

धिटायेची ऊब जाय

घटायेचो उलो जाय

वासपुशेचो धग जाय

आदाराची धार जाय

शेणटल्याक वाट जाय.

आमकां लागून ,कफन बांदून

झुजप्यां फाटीक फाट जाय.

वाटो जायत धुंवरयो तरी

हावेशी दोळ्यांत खर

उजवाडाची उडान जाय

झक मारू भंया म्हारू.

भिरांतेच्यो कायल़ोळ्यो

निस्चेवान उब्योच पुरूं.

मरणाचेर जैत जोडूंक

घरा दारां सज्ज करूं

संयमाची शश्त्रां धरूं

घर -घर किल्ले करूं

संकल्पाची अस्त्रां मोखूं.

भरूं नाकात मना काळजांत

अपशरणां केणां.

कोरोनाचे रण भुंयेर

दाटू वाटून झुजूया.

घरांतूच रावून पेटोंव

धिटायेचीं होमखणां.

येतलीं वतलीं आवर्शणां

घरा भायर जळटली

कोरोनांचीच मरणां ,

कोरोनाचीच सरणां.!!

- डा|पूर्णानंद चारी. [मार्च, २०२०]