दोळे! (- सखाराम शेण्वी बोर्कार)

[कविता] दोळे! (- सखाराम शेण्वी बोर्कार)

थोडिंच उत्रां जेदनां कवितेचो रूप घेवन येतात आनी अशींय वाचप्यांच्या काळजाक आपडतात म्हणच्याक ही कविता गवाय. ह्या कवितेचेर कांय पानांनी विशलेषख करुयेता. हांगासर आसचे दोळे तीन प्रकाराचे; सामान्य, विशेस आनी सक्तेवंत. सकत म्हळ्यार दुकांक व्हाळवंक दुकांच उरोंक नातले दोळे. हांगासर दुकां, दोळे सांकेतीक इमाज्यो पूण ह्या इमाजेपाटलीं रुपां मनशा जिविताचे संघर्श आनी संकश्टांक सांगिना?

बाब सखाराम बोर्कर गोंयचो नाम्नेचो कवी. हाचीं कविता एका निर्दिश्ट विश्याचेर आसून जायती गुंडाय त्या कवितेंनी आमकां पार्कुंक मेळता. आतां ह्या गुंडायेक मेजुंक तुकाच सोडतां.

[कविता] दोळे! (- सखाराम शेण्वी बोर्कार)

दोळे!

सगळेच दोळे

आपल्यो भावना

दुकां भायर गळोवन

उक्तावंक शकनांत.

थोडे दोळे

भितरल्या भितर

दुकां गळयतात.

थोडे दोळे

भितरल्या भितर

दुकां चिड्डीतात.

आनी

थोड्या बाबड्या

दोळ्यांकडेन

आपल्यो भावना उक्तांवक

दुकांच नासतात!

- सखाराम शेण्वी बोर्कार. [मार्च, २०२०]