ಕವಿತಾकविताPoem

जायरात (- मा|बा|जोस सिलवेरा)

[कविता] जायरात (- मा|बा|जोस सिलवेरा)

मनीस कोण‌यी जांव, जिण्येंत कसलोय पात्र तो खेळुंदी, पूण स्वपणां म्हळ्ळीं दरेका मनशाक आसात म्हणच्याक ही कविता गवाय दिता.

[कविता] जायरात (- मा|बा|जोस सिलवेरा)

जायरात

घार्शे दोळे, सोबीत रुपणें

चिनेमा हाळ-आंत इनटेर्वालाक भेटलें

आदीं केदनाच मेळुंक नासलें

पूण आयजूच अशें कित्याक गाय हासलें

मोग म्हजो तें जिकचें आसलें

देखुनूच दिसता तें मुर्गट्टालें

लक्षांत म्हज्या कायंच ना आयलें

उपरांत थो'डें थोडें समजुंक लागलें

एकेच नद्रेंत काळीज चरलें

रुपान तिच्या दिपकावन सोडलें

खिणा भितर करीत म्हण आपलें

सपनांत पासून येवजुंक नासलें

कंवळें मन, रोकडेंच बुल्लें

नेणार जावन पावल मारलें

भायल्यान म्हाका उकलून धरलें

भितरल्यान मात्र पोखरून खालें

कानार धर सांगणें म्हजें

मेळटा थंय सूप नां धर्चें

लिसांव आमी शिकून घेवंचें

तुकाय घडत, चतूर रावंचें

- मा|बा|जोस सिलवेरा. [सप्तेंबर, २०२०]