ಕವಿತಾकविताPoem

कितलें तरी (- माधव बोर्कर)

[कविता] कितलें तरी (- माधव बोर्कर)

कवितेची सकत पळेयात, थोडिंच उतरां पावतात, मोन्यांक उलयशें करुंक, केप्प्यांक आयकाशें करुंक आनी कूड‌ड्यांक पळेशें करुंक. ह्या थोड्या उत्रांच्या कवितेची तांक पळेया.

तीन स्टानजांनी तीन संसार उभे जाल्यात. एकेका वळिंत एकेक काणी आनी एकेक काणी एकेक लिसांव. हाकाच कविता म्हणची न्हय? गोंयचो वरिश्ट कोंकणी कवी बाब माधव बोर्काराच्या कवितेचो अभ्यास कर्पिंक ही एक सोभीत कविता.

[कविता] कितलें तरी (- माधव बोर्कर)

कितलें तरी

ओंठ घट्ट मिटिल्लें

उरता भितर दूख

गांठीक पदराच्या

चिमटीभर सूख

व्हांवता पोटांतल्यान

मूठभर काळोख

कळटा कळनाशी

शेणिल्ली वळख

कितलें जोडलें हांवें

आनी कितलें मोडलें

हातालागीं आयिल्लें

कितलें तरी सोडलें...

- माधव बोर्कर. [एपरील, २०२०]