ಕವಿತಾकविताPoem

उस्वास काडुंक जायना (I can't breathe)

[कविता]

[कविता] उस्वास काडुंक जायना (I can't breathe)

कवी म्हळ्यार कोण? सब्ध गुंतून प्रास गडसून वोळी रचपी? वा ताच्याकी चडीत कितेंय आसा? हें प्रश्न ’कविता’ म्हणून बरंवच्या दरेकल्यान अपणाक विचार्ची गर्ज आसा. कवी काल्पनीक बरवपी न्हय, हकीगतेक पयलें पळेतलो; कवी वोगो न्हय, कवी जागो. कविची पयली जवाभदारी प्रश्न विचार्ची. आनी जेदनां पासून त्या प्रश्नाक जवाब मेळाना तेदोळ पासून तो प्रश्न विचारून आसता.

आयलेवार कोरोना म्हळ्ळ्या पिडेक लागून सगळ्यान वाचुंक मेळच्यो कविता हेच विश्याचेर. तांतूं कितेंच नवें ना. ह्या पिडेच्या बंधिखानेंत सयत संस्रांत मनशापणाक लजेर घाल्चीं जायतीं घडितां घडलीं; आमच्या देशांत एका हसतीन मनशापणाक‌च लजेर घालें, अमेरिकांत घड‌ल्लें हें घडीत कांय अख्ख्या संस्राक लजेर घालुंक लागलें म्हणतकच, तंईळ‌नाडांत सयत हाच्याकी भिरांकूळ तशेंच किर्कोळ कर्नेंनी मनशापणाक लजेर घालें. कवी जो - अपणाक, अपल्यांक म्हणून ल्हान चिंतचो न्हय, कवी जो - गडी उत्रोन, मनशापणाचेर जांवच्या हल्ल्याक स्पंदन कर्चो, आनी त्या हल्ल्याक विरोद कर्चो. आनी हेच चिंतपाक लागून ही कविता ’मयन्याची कविता’ इनामाक फावो जाता.

[कविता] उस्वास काडुंक जायना (I can't breathe)

A picture from the Poinnari archive that nobody has described yet.