ट्रेस्सी टीचर

"सैतान टीचर आयली!" पांचव्या क्लासिंतले भुर्गे एकामेका उलयीत, हासत, पयशिल्यान येंवचा ट्रेस्सी टीचरीक पळेलागले.

"चल्ता पळेरे ती, हसतिचें पील चल‌ल्ल्याबरी. तिचें मुसकार पळे काळें काळें जालां!" कोण‌गी एकलो भुर्गो वोंटां भितर‌च म्हणालो.

"श्श... श्श... तिकेसे लोव उलय‌रे जोर्जी. आयकात जाल्यार दवर्ची ना". दुस्रो भुर्गो हाळवायेन म्हणालो.

इतल्यार भाराधीक मेटां काडीत ट्रेस्सी टीचर इसकोलाचीं मेटां चडताना, कापाड पांया पोंदाक पडोन एकाच्छणे लोट‌ल्ल्याबरी जावन वोमतीच पडताना हातांतले बूक तेवशीन हेवशीन उसाळताना भुर्गीं सगळीं एकाच्छाणें जोरान हासलीं.

"बरें जायचाय, हात मोडल्यार पुरो. आमकां मार्ता पळे" कोण‌गी भुर्गो पुस्पुसताना, भोंवतणिचे भुर्गे जोरान हासले. ट्रेस्सी टीचरिच्या कानांत हीं उत्रां कठिणायेन आपटालीं.

"हरामाच्या पुता... तुजी पाट नीट कर्तां!" तिणें दांत खिरलिले. दोळ्यांतल्यान उज्याचीं केंडां वोंकोन ती कषटांनी उभी रावली. तसें चारांय कुशिंनी पळेलागली. शिंप‌ल्ले बूक विंचून दिवंक एकलोय मुखार सराना. चिंत‌ल्ल्याबरी तिचो राग गड मिर्वोन वेच्या स्थितियेर पावलो.

"जोर्जी!" हांक्रेली ट्रेस्सी टीचर, बागलाच्या आडोसाक रावोन तिळच्या जोर्जीक पळेवन. जोर्जी कांपात्त आयलो "बूक विंचून दीजाय म्हळ्ळें तुका कळानांयेरे रेड्या?" तिच्या खर्कस उत्रां सांगाता तीन-चार निषटूर थापडां जोर्जिच्या कानपाट्याचेर बसलीं. ताच्या मटव्या केसांक धर्न बुड्डिताना पाटीर चार धुमके बसयलें.

"विंच वेगीं दुक्रा! तुमकां आतां सळगी दिल्यार मागीर व्होड जाताना कितें सगळें करुंक पावशात" ती घुंर्केली. जोर्जी मात्र मारांच्या कारान रडानासतां तिकाच दोळे वाटार्न पळेवंक पडलो.

आतां टीचर क्रोधान पिशी जांवची मात्र उरली. येदोसो पिल्काटो, रेडो, दुकोर, बोयल आपणाचें उतार आयकाना म्हळ्यार? ताच्या तर्न्या बावळ्यांक धर्न तिणें जोरान वोडलें "आयकानांयवेरे म्हजें उतार?" नारलाक नारल आपटांवच्याबरी तिणे लागशिल्या कुंद्याक जोर्जिची तकली बळान आपटिली.

"मांय!" जोर्जी आतां दुखीन पिंर्गालो.

"आतां मांय म्हणतायवे..... तुजी मांय मोर्न वोचोंक!" असें गाळिंचो शिंवोर जोर्जिचेर आनी ताच्या आवयचेर वोत्ताना दुस्री टीचर मधें आयली. जोर्जी रडोन इसकाला भायर गेल्ली खबार कोणायच्या दोळ्यांक गेलिना.

इसकोल सुरू जालें. काळ्या फोळ्यार चुन्याचे गीट वोडन भुर्ग्यांक लेकां दिताना ट्रेस्सी टीचरिच्या मतिंत समाधान ना जालें. समाधान आसतेलें जाल्यारी कसें?

tteacher

***

मध्यम वर्गाच्या कुटमांत ट्रेस्सी जल्माल्लें. बापय जाकू, रुकाच्या कामाचो मेसत. आवय, फुलां रांद्वयेचो व्यापार कर्ताली. ट्रेस्सिचें कषटांनी मेट्रीक शिकोन जालें आनी तेदाळा ताका भारा वर्सां काजाराची प्राय. तेदाळा हाताक एक आनी पांयांक एक म्हळ्ळ्याबरी ताच्या सोभायेक पळेवन नोवरे मुखार आयले. पूण ताणीं विचारली दोत खंय थावन हाडतोलो जाकू मेसत? सूर आनी सोर‍याक‌च कुलिंत मेळ‌ल्ल्या पागांत अर्धो मुक्काल वांटो उदाक जावन वेतालो जाल्ल्यान "धर्माक व्होर्तात जाल्यार व्हरोंदीत!" म्हळ्ळीं चिंत्नां तो अटयताना.....

मेट्रीक जाल्लें ट्रेस्सी एक वर्स घरा बसलें "आनी असेंच घरा बसोन उवो मार्च्योवे? काजार सद्द्याक जांवच्या बरी दिसाना. मारली शेंडी.... टीचर जाल्यार कितें? ट्रेस्सीन चिंतलें आनी दोन वर्सां भितर ट्रेस्सी टीचर जालें.

ट्रेस्सिचें काम भोव सुलभ वेळ पाशार करुंक टीचर जाल्ल्या ताका बरो वेळ पाशार करुंक मेळ्ळो. लागशिल्या होटेला थावन चा-काफी हाडोवन, भुर्ग्यांक वाचुंक-बरवंक दीवन कुडांत पट्टांगां मार्चिंय ताच्या दिसाचो एक दंधो जालो. वर्सां एकावयर एक अशीं धा उतरलीं. ह्या धा वर्सां मधें ताचेलागीं काजार जातां म्हण दोग मेसत्री मात्र मुखार सरले. पूण ते काजार जालेनांत. लोकाचे दोळे वोळता म्हणासर तांची सळावळ चलोन मागीर बुर्स्यो मान काडच्यो खबरो गप‍चीप जातान ते तें इसकोल सोडून खबरेविणे निसरले.

ट्रेस्सी निराशेच्या खंदकाक शेवटालें आनी कितलो तेंप रांवचे? आतां तें मुक्काल म्हातारेबरीं दिसता. टीचर म्हळ्यार गांवार सैरिकेच्या मार्केटिंत देडकेचें मोल ना. शेवटीं दोगां भुर्ग्यांचो बापय, एका विधूर नोवऱ्यालागीं तें काजार जालें.

सोर‍या आनी सट्ट्याचो गुलाम जाल्ल्या ताचेलागीं ट्रेस्सीक सुखाचे दीस मेळाना जाले. समाधाने बदलाक सदांय खंत, दूख, निरास आनी झगडें घोवा बायले मधें चुकाना जालें. हांच्या मधें अनाथ भुर्गी कषटाताना पळेवंक न्हजो जावन तांच्या मेल्ल्या आवयच्या आवयन तांकां आपल्या घरा व्होर्न दवरलें.

आतां ट्रेस्सीन आपणा थंय फेंडेंवचो राग कोणाचेर काडचो? देकून मतिची बेजाराय पयस करुंक काजार जावन एकाच वर्सान पर्तून टीचर जालें. थंयी ताका समाधान ना. दीस वेतां वेतां निषटुराय चडोन येवन क्लासिंतल्या भुर्ग्यांक कठोरायेन मारुंक आनी दणसुंक आयतें जालें. ताच्या मारांच्या दुखीन मन दीवन शिकचेयी बड्डा जाताना, बड्डा आनिकी बुद्दू जाले.

"जाय जाल्यार शिकोंदीत, नातल्यार शेणाची भाटी व्हावोंदीत" चिंतालें तें.  

"आपणाक कांय देवान भुर्गीं दिल्यांत्वे?" थोडे पावटीं आपणाक भुर्गीं नांत म्हण तें कर्गातालें.

शेवटीं देवान ताचें मागणें आयकालें जायजाय. ट्रेस्सी चाळीस वर्सांच्या प्रायेर एका चेर्क्या भुर्ग्याची आवय जालें. उतर प्रायेर चेर्को जल्माल्यान‌गी या ताचीच सोभाय चेर्क्याक आयिल्लिगी, चेर्को मात्र सोभीत-सुंदर गोरो गोरो जावन पळेतेल्यांक पर्तून पळेयांसें दिसतालो. पांच वर्सांनी ताका आपणें शिकोंवचे इसकोल सोडन माद्रिंगेर शिकोंक घालो.

चेर्को सिरील पळेवंक कितलो सुंदर तितलोच शिकोंक ओड्ड म्हण थंयच्या टीचरिचीं दुरां येतालीं.

***

ज्या दिसा जोर्जीक अनावश्य मार्न ट्रेस्सिटीचर कदेलार बस‌ल्ल्याकडें खद्वळताली. त्या दिसा आनी त्याच वेळार भुर्गो सिरील बूकांचें पोतें काणघेवन रडात तिचे सर्शीं आयलो.

"कितें जालें पुता?" पूत रडोन आयिल्लो पळेवन हांक्रेली ट्रेस्सी टीचर.

"टीचरीन इंगलीष येनात‌ल्ल्याक मार‍लें!" आपणाक मार‌ल्ल्या टीचरिचीं दूरां सांगोन सिरील दरबसत रडलो. ताचें तांबशें मुखमळ बिंडाबरी तांबडें जाल्लें मात्याचे केस हुंबाळ‌ल्ले. धणाचो नितळ जिब्बो म्हेळ‌ल्लो रोताचे मार खावन हात सूज‌ल्ले कानाक चिमटो काड‌ल्ल्यान आत्तां मागीर रगात वोंक्तासो तांबडो जाल्लो. एका उत्रान सांगचें जाल्यार सुंदर सिरील विद्रूप दिसतालो.

"तुज्या चरबे! तुज्या हातांक आर मारुंक" ट्रेस्सी टीचर आतां निषटुरायेन सिरिलाक मार‌ल्ल्या टीचरीक शिराप घालिलागली.  
"तुका हांव आतां बूद शिकयना तर..." तिणें दांत खिरलिले तसें रडच्या पुताक घेवन भायर सर‍ली. वोरां साडे धा इक्रा जातालीं जाल्ल्यान वोताच्या दावेन धर्णी थावन उज्या धाव भायर सर्ताली. इसकोलाच्ये गेटी भायर सर‍तानांच विचित्र दीषट तिणें पयशिल्या मार्गार पळेली. तिणें मार‌ल्ल्या जोर्जीक वोडित्त जोर्जिची आवय तिच्या इसकोलाक येताली.

वादाळां तिच्या तकलेंत घंवलीं. सरारां ती वोडा रुकाच्या मुळांतल्यान आंगडिंच्या आडोसाक लिपोन दूसऱ्या मार्गार पावली.

"ए पिश्या, खंय तूं वेताय? कोणाक तूं सोधताय?" विचित्र ताळो तिका आयकाल्ल्याबरी जालो. "तुजी झडती पयली कर‍ची सोडन हेरांची झडती करुंक भायर सर‍लांयगी? आयच्याच दिसा निरापराधी भुर्ग्याक निषटुरायेक मार‌ल्ल्या वागिणी. तूं तुज्या भुर्ग्याक मार‌ल्ल्याची नीत करुंक वेताय? अबळे तुजी नीत करुंक आतां ती आवय आयल्या! कित्याक लिप्ताय? कित्याक चुकोन धांवताय?"

सिरिलाचें इसकोल लागीं पावलें. गेटी लागीं कोणी पळेनांत म्हळ्ळें कळतच तिणें पुताच्या तोंडाक एक उमो दिलो. "वोच पुता" म्हणाली ट्रेस्सी टीचर "आतां टीचर मार‍ची ना. बरो कर‍न शीक". सिरिलाची पाट इसकोलाच्या वोणदिंनी धांपल्या उपरांत थर्थर‍यां कांपची ट्रेस्सी टीचर हळू भितर‍ल्या वाटेन इगर्जेक गेली आनी सर्पडोन विळाप कर‍ताना बारा वोरांच्या मधल्या दिसा कोणें पळेवंक नात‌ल्लें.

ती पाटीं येताना जोर्जिची आवय गाळी सोंवोन गेल्ली खंय. हेरां टीचरिंनी तिका समाधान करून पाटीं धाड‌ल्ली. ट्रेस्सी टीचरीक उलोवंक उत्रां सुटलीं नांत. सर्व टीचर‍यो दोनफारांच्या जेवणाक येताना तिणें जोर्जीक भितर आपयलो. भितर‍ल्या कुडांत ताका आपोवन व्होर‍न ताच्या तकलेचें दोंकूट पळेताना तिच्या दोळ्यांतल्यान झरी देंवल्यो. ताच्या उपरांत जोर्जिचें तोंड उभार‍न आपल्या पुताचो उमो घेत‌ल्ल्याबरीच ताच्या गालाचोय उमो घेवन ताका धाडलो.

जोर्जीक मिसतेर कळोंक‌च ना. ट्रेस्सी टीचरीन त्या उपरांत कोणाकी मार‌ल्लें ना. 

____________________________________________________

Watch on YouTube