विन्सी क्वाद्रूसाचो जल्म १९६४ वर्सा साश्टींतल्या राय गांवांत जालो. कश्ट्कारी राहणिमानाचें जिवीत जगतना ताणें १९७६ वर्सा स्कुलांत शिकतनाच ‘चिंतूंक नासलें’ हो तियात्र बरोवन संस्कृतीक मळार पावल दवरलें. तो एक भोवगुणी कलाकार, पत्रकार आनी कोंकणीचो तज्ञ आसा. ताचें कोंकणी व्याकरण आनी कोशाच्या मळारूय योगदान आसा. ताणें समाज-शास्त्रांत पदव्युत्तर पदवी जोडल्या. शिवाय ताणें पत्रकारीतेंत आनी सचीवपद कार्यपद्धतींत पदविका जोडल्यात. आयज वेर ताणें ७५ पुस्तकां बरयल्यांत तातूंत तियात्र, कथा, कविता, बालसाहित्य, कादंबऱ्यो, चरित्रां, लिप्यांतरां, आनी अणकारांचो आसपाव आसा.
धावेक आसतना स्कुलाच्या नेमाळ्यांत ताणें पयलें बरप केलें. नवें गोंय ह्या दिसाळ्यांतल्यान ताणें कथा बरोवंक सुरू केलें. ताणें भास चळवळींत भाग घेतलो आनी कोंकणी राजभास कित्याक जावंची हाचेर बरपां केलीं. १९९० वर्सा ताचो ‘फुलदाणी' हो पयलो कथा संग्रह उजवाडा आयलो आनी ताका दुसऱ्याच वर्सा कोंकणी भाशा मंडळाचो साहित्यीक पुरस्कार फावो जालो. कथे कडें खंबीरपणान उबो रावूंक हीच ताका प्रेरणा थारली. ताणें जायत्या नेमाळ्यांनी कथा बरयल्यो. कार्यशाळांनी वांटो घेतलो, सम्मेलनांनी वांटो घेतलो, आकाश्वाणी पणजी केंद्रा वेल्यान कथा वित्रायल्यो आनी आपले कथेचो दर्जो उंचावंक ज्येश्ठ साहित्यीकांचो सल्लो घेतलो. दामोदार मावजो, महाबळेश्वर सैल, पुंडलीक नायक, हेमा नायक, हांचे सारक्या कथेचेर प्रभुत्व आशिल्ल्या साहित्यकारांची बुद्ध घेवन ताणें आनीक जायत्यो कथा रचल्यो. कथेचो जाळवणदार आनी मार्गदर्शक म्हण तो आतां वावुरता. आकाश्वाणी-पणजी, नेमाळ्यांनी, दिसाळ्यांनी उजवाडा आयिल्ल्यो कथा गुंथून पुस्तकां निर्माण केलीं तीं अशीं आसात : कुरपणो (२००७), सुख आनी दुख (२००७), घोंस (२००८), तुरो (२०१०), मोळो (२०११), कणसां (२०११), प्रेरणा (२०१८), दुवळ (२०२२) आनी मोगा-आंगण (२०२५). ह्या कथां झेल्या मदल्या तुरो पुस्तकाक २०१० वर्सा थॉमस स्टिफन्स कोंकणी केंद्र हे संस्थेचो साहित्यीक पुरस्कार फावो जाला जाल्यार २०२४ वर्सा दुवळ पुस्तकाक गोवा कोंकणी अकादेमीचो उत्कृश्ठ ग्रंथ पुरस्कार फावो जाला.
ताणें भुरग्यां खातीरूय जायत्यो कथा बरयल्यो आनी त्यो पुस्तक रुपान छापून हाडल्यो. नेमाळ्यांनी आनी दिसाळ्यांनी बाल-कथा बरोवन तांचीं पुस्तकां निर्माण केलीं तीं अशीं: पोरसूं (२०१०), आवाज-धन (२०११), मोरपाखां (२०१६), माणकां-मोतयां (२०१६), रंग-बिरंगी नखेत्रां (२०१७), रंग-बिरंगी फुलां (२०१७), वांकडें झाड (२०२४), आवय (२०२४), कांसव (२०२४), घोंटेर (२०२४), परी (२०२४), मेंढ्रो (२०२४), जल्म दीस (२०२४), शाणें बाय (२०२४), नुस्तीं (२०२४), सैतान (२०२४), मैदान (२०२४), बोमाडो (२०२४), एकवट (२०२५), मनीसणण (२०२५). ताच्या ‘पोरसूं’ ह्या बाल-कथा झेल्याक २०१३ वर्सा गोवा कोंकणी अकादेमीचो बालसाहित्य पुरस्कार लाभला.
विन्सीच्यो कथा विंगड-विंगड विशयांचेर आधारीत आसात. आयजवेर ताच्यो कथा कितल्यो जाल्यो हाचो आंकडो थारावंक मेळचो ना, कित्याक दर म्हयन्याक ताच्यो ४-५ कथा उजवाडा येतात. ताच्यो कथा इंग्लीश आनी कन्नड भासांनी अणकारीत जाल्यात. ताणें आपल्यो कथा मुंबय आनी भूज हांगा इंग्लीश भाशेंत सादर केल्यात. हालींच ‘ब्रेव स्टॅप' ही मूळ कोंकणी कथा ‘द नवहींद टायम्स' ह्या इंग्लीश दिसाळ्याचेर छापून आयल्या. ‘आस्त' ही कुरपणो पुस्तकांत छापून आयिल्ली कथा पयलें वर्ग बी.ए. खातीर पाठ्यपुस्तकांत आस्पावल्या. तशेंच ताचें जादुचें पेटूल हें पुस्तक बी.ए.-च्या दुसऱ्या वर्साक पाठ्यपुस्तक म्हण लागलां.
ताणें बरयिल्ले ‘जादुचें पेटूल' हे बालकादंबरीक ‘केंद्र साहित्य अकादेमीचो २०१७ वर्सा ‘बाल साहित्य पुरस्कार' फावो जाला. ताका म्हयन्याचो कथाकार म्हण ‘नवें गोंय’ दिसाळ्यान जायते फावटीं इनामां भेटयल्यांत. हे शिवाय २०१० वर्सा ‘सुर्य-उदय' हे कादंबरीक दाल्गादो कोंकणी अकादेमीचो (हातबरप) पुरस्कार फावो जाला. ताची कविता ‘एक मेणवात' राश्ट्रीय कवी संमेलनाक आकाश्वाणी पणजी केंद्रान विंचून काडली आनी ती २०१८ वर्सा इंदोर आकाश्वाणी केंद्रा वेल्यान एकाच बराबर भारताच्या २२ भासांनी अणकारीत जावन भारतभर वितरायली. ताका पत्रकारिता, कोंकणी कार्यकर्तो, उत्कृश्ट बरोवपी, उत्कृश्ट खेळगडो, उत्कृश्ट सेवा, सहकार क्षेत्र अशा मळांर जायते हेर पुरस्कार आनी भोवमान फावो जाल्यात.
Comments
No comments yet. Be the first to say what you thought of it.
Leave a comment