ಕವಿತಾकविताPoem

आवय किद्याक म्हणटा? (- उर्जिता भोबे)

[कविता] आवय किद्याक म्हणटा? (- उर्जिता भोबे)

ही कविता फकत ऎक कविता न्हय, कवितेच्या एकेका कड्व्यांनी काणी वाचुंक मेळता. हांगासर मनशान सब्धांतून मेकळे जाल्ले अर्थ आनी ह्या सब्धाचे डॊंग करुन जियेतेल्या मनशांक सवाल केल्लें दिसुन येता.

बाय उर्जिता भोबेच्यो कविता फकत उलय्नांत, त्यो वाचप्याच्या काळजाक आपडतात. हांगासर्‌यी तिणें तेंच केलां देकुन कविता वाच्‌ल्लीच ह्य कवितेच्यो एकॆक काणियो मतींत पिंतुरापरीं उदेतात. आतां ह्या पिंतुरांक पळेंव्क तुकाच सोडतां.

[कविता] आवय किद्याक म्हणटा? (- उर्जिता भोबे)

आवय किद्याक म्हणटा?

विधवेचे माथ्यावरी

वाखर भोंवता रानांनी

आता तरी थांबयात

उच्छेद हो सनातनी

युगांची युगां हो खेव

आक्रस्ताळी बळजबरी

सोंशीत आसा घाय

धरतरी जांव अस्तुरी

किद्याक म्हणून दिता

तांका आवयचें स्थान

राखुंक जेन्ना येना

तांचो तुका मान

नायनाट हो पूरो ना?

आतां किदें पळोंवक रावला?

आवय काळजार घाय घालून

सूखाक कोण पावला?

कविता तीजेर बरय म्हण

कोण तुका शीणटा?

राखुंक तिका येना जाल्यार

आवय किद्याक म्हणटा?

- उर्जिता भोबे. [फेबरेर, २०२०]