बसींतलो प्रवास (- सियालीनी फेर्नांडीस)

चिंतना तुजीं, मनाक म्हज्या

मातूय थार दिनात.

न्हिदूंक गेल्यार, न्हिदूय येना

दोळ्यां मुखार तुजेंच मुख परजळटा.

तुका हांवे बसींत पळयलो.

फोनार तूं कोणा लागीं,

कितें तरी उलयतालो.

म्हजे कुशीक रितें सीट पळोवन

येवन तूं म्हजेशीं बसलो.

इतल्यानूच म्हजें काळीज

धडधडूंक लागलें,

मनांतूय खोशयेचें कीर्ण फांकलें,

तुजे लागी उलोवचें अशें,

म्हाका मनांतल्यान दिसलें.

पूण तूं फोनाचेर आशिल्ल्यान

हांवूय वोगीच रावलें.

कंडाकटर टिकेट मारूंक आयलो,

म्हजे लागीं मोडचे नाशिल्ल्यान

तुवेंच म्हजी टिकेट काडली.

तेन्नाच आमच्या दोळ्यांची भेट घडली.

"देव बरें करूं" म्हणटाच,

तुजें स्टॉप आयलें.

तेन्ना तुवें दिल्ल्या मुमुरक्या हांश्यानूच

म्हजें मन तुवें जिखून घेतलें.

- सियालिनी फेर्नांडीस. [जुलाय, २०२०]