घाटी (- संगीता नाईक)

[कविता] घाटी (- संगीता नाईक)

’म्हज्या गांवांत स आमी, तांतून च्यार कवी. बाकिचे मोने’ - आयलेवार वाच‌ल्ली एक वळ यादिंत येता. कविता म्हळ्यार कितें? कवी म्हळ्यार कोण? कविता म्हळ्यार उत्रांची रास करून जशें मापळ्यांचें सुणें तोपी दवरलेल्या पाटल्यान गेल्लेपरीं वेचो कवी काय? कविता म्हळ्यार एक जवाभदारी म्हणून हांव तर‌यी पात्येवन आयलां देकून ह्या संघर्शाच्या दिसांनी सयत अपल्या जिण्येचे संघर्श, कश्ट - अकांत काळजांत दवरून, समाजीक अनीतेविरोद काळजांत उटचो आजाज उमाळ्यांच्या तिंतान कवितेच्या एकेका उत्रांनी भर्ची कला जणासचे कवी आयच्या समाजेंत कितले? देकून म्हाका अशें भग्ता म्हज्या गांवांत जे मोने आसात, तेच कवी शिवाय उडकाणा मार्चे च्यार न्हय.

माय १ तारीक जागतीक कामेल्यांचो दीस. कामेली म्हळ्यार दुडू आसल्यांनी मोलायिल्ली खेळंवची बावली न्हय. दुडू आसा देकून मनशापण कोणेंच मोलाक घेवंक जायना. समाजेंत वेवेगळ्या निबांनी उभें/आड चिरून अपली दाळ शिजयतेले भरून गेल्ल्या संधर्भार हें चिंतप सलीसायेचें न्हय. जशें आवाजाक‌च संगीत म्हण मांधतेले चड म्हणून आवाज संगीत जायना. ह्या आड-उभें चिर्तेले एकामेकाविशीं वीक वांटून समाजेंत एकामेकाचो मान काडून अपली व्हड‌पण गाजयतात. आनी हेरांक ’घाटी’ म्हणतात. गलफांत आमच्या देशाच्या लोकाचीं कर्मां पळेवन बाकिचो लोक आमकां ’घाटी’ म्हणता. आमच्या देशांत सयत आमी हेरांक आनी हेरां आमकां ’घाटी’ म्हणून हल्क कर्ची रिवाज भोव पर्नी पूण अजून प्रसतूत आसची. ह्या कवितेंत सयत तो अक्मान, ती निंदा, ती लज, आनी चड करून मनशापणाचेर चल्च्या अनीतेच्या विरोद ऊट‌ल्लो आवाज कवितेच्या एकेका वळिचेर अपुर्भायेन अपल्या काळजाचें रुदान गायीत वेताना खरेंच कविता म्हळ्यार कितें आनी कवी म्हळ्यार कोण म्हळ्ळ्या सवालाची जवाब मेळता.

[कविता] घाटी (- संगीता नाईक)

घाटी

तुज्या घराकडेन