ಕವಿತಾकविताPoem

कुड्डो! (- अविनाश कुंकळकार)

[कविता] कुड्डो! (- अविनाश कुंकळकार)

कोण‌यी मनीस अपली बौतीक (Physical) दीश्ट आसून वयचारीक दीश्ट नासताना जियेवंक सकत? बौतीक दीश्ट नातलो सयत वयचारीक दीश्ट आसुंक सक्ता पूण वयचारीक दीश्ट नातलो मनीस शारीरीक दीश्ट आसून‌यी कूड‌डो म्हळ्ळें अपुर्भायेची काणी ही कविता सांगता.

[कविता] कुड्डो! (- अविनाश कुंकळकार)

कुड्डो!

कुड्डो जरी आसलो तरी

म्हज्या अंतकरणाच्या दोळ्यानी

हांव तुका पळोवक शकतां

तुजे यादिच्या आधारान

हांव म्हजें जगणे जगतां.

पयर तुवेंन म्हाका पळोवन

दोळे फिरयले...

दोळे आसून कुड्डे जालें

पूण तूं हें विसरलें

ज्या दोळ्यानी तूं आज पळयता

तें दोळे म्हजें

म्हज्या दोळ्यानी तुजो संवसार

पळजळीत केलां.

म्हज्या स्कुटरीच्या

फाटल्यान तूं भशिल्ले.

जेन्ना आमकां अपघात जाल्लो

अपघातांत तुजें दोळे गेलें

तुज्या घरच्यांनी म्हजेर आरोप केल्लो

तेन्ना हांवें दान केलें

म्हजें दोनूय दोळे

आनी हांव सांसणाचो कुड्डो जालो.

उपकार म्हजें मानच्या बदला

तू स्वताच बदल्लें

हांव कुड्डो म्हूण

म्हाका तूं सोडून गेलें

पूण हांव आजूनय पळयतां

वाट तुजी आनी हांवें दिल्ल्या

त्या दोन दोळ्यांची.

- अविनाश कुंकळकार. [एपरील, २०२०]