तुका राकून

कविता कोणाक सोधनां तर अनी कोणाक उमाळे, कोणाक तळमळे तर आनी कोणाक सळसळे. कवितेचे एकेक भाव, एकेक रूप, एकेक विचार जेदनां ती कविता वाचतां वाचतां दोळ्यां समोर उभी जाता, तिच्च कविता वाचप्याक आंवडता म्हणच्याक कांय ही कविता गोवाय दीत कोण्णा.

बाय स्मिता प्रभू अपरूपान कोंकणी तशेंच कानडी भासेंत कविता बरयता. साहित्याचो भर्पूर वोड तिका आसा म्हळ्ळें तिचीं बर्पां वाचतांच सुसतता.

तुका राकून

नेणा मोगा हांव फायचे खबर

आसा हाता ह्याघडिचे आधार

जाण तू भी हो विचार

येना इत्या तू दोळ्या मुखार!

फांत्यार दंवो अंगणा पडतना

अयकता आवाझ पावल

पायंझणा

लाग्ता नांचूक भावूक तनुमन

कोरू इत्ते मोगा कळचेना!

हासांतू तुगेलो उज्वाडू पावता

इंदलो जावूनू हೄदय धोल्ता

तानी भूख नीद संपयता

यादू मोगाचो ध्यासू लायता

सांगू कशी तुका मनाभावना

सपनसंचारी भावयाना

करी स्वीकार मोगानिवेदना

दिवूनू प्रेमान अनुमोदना!!

- स्मितापरभू [सप्तेंबर २०१५]

- स्मितापरभू [सप्तेंबर २०१५]

स्मिता प्रभू: अपरूपान कोंकणी तशेंच कानडी भासेंत कविता बरयता. साहित्याचो भर्पूर वोड तिका आसा म्हळ्ळें तिचीं बर्पां वाचतांच सुसतता.