ಕವಿತಾकविताPoem

आज हांव स्वतंत्र

प्रजापरभुत्वांत संस्रांत नांव वेल्लो देस म्हणून हर्दें पेटून आसच्या आमचा देसाची आयची नीज परिगत पळेतना मनशापण सयत लजेता. एका वाटेन मनशाक खिमचून भोखांवची भूक, अन्येका वाटेन असकतांचें सूक‌ल्ले रगात पियेंवची तान पळेताना एक सवल उदेता; निजायकी आमकां ’बरें’ म्हळ्यार कितें म्हणून कळीत आसा? देवाच्या निबान जर हेरांचेर जुलूम चल्ता, तर निजायकी अमकां ’देवाची’ वळोक आसागी? हेरांक लुटून खांवन धेंक काडचेंच खरें समधान म्हणून पात्येतेल्यांक ’अत्मो’ म्हळ्ळो आसागी?

आज खंच्या प्रांत्यांत‌यी आसून, खंयचेंय दिसाळें उग्तें केलें तर, हऱ्येका पानांनी उण्यार उणीं तीन-च्यार घडितां; धर्माचे राकवलेखातीर जांवच्यो खुनी, भलत्कार, हल्लो - ह्योच्च खबरो. धर्माखातीर जर कोणायचीय खून करुंक पडता, कितें तो धर्म तितलोय असकत? हीं सवालां अधुरिंच उर्तात आनी कविचीं चिंत्नां अपशिंच मोर्तात.

स्वतंत्र दिसाचो महत्व आमच्या आयच्या काळाची हकीगत पिंत्रांवची ही कविता वाचुंक, मापुंक, पार्कुंक, तुकुंक वा थुकुंक तुज्या चिंत्पासक्तेचेर सोडतां.

आज हांव स्वतंत्र

सोधून गेल्यार काम ना

मोलाक घेवंक धाम ना

आज हांव स्वतंत्र!

म्हज्या घरांत आज

रांदण झळवंक कांय‌च ना.

एक‍च्च पूत असलो

मासा-आंगडिंत घोळतालो

पोटां आमचीं भर्तालो

गायरांक मार्चे दुभावान

ताकाच हाणीं खातरलो

एक‌च धूव आसली

वळवळच्या आवयक राकुंक

मध्यानेर आस्पत्रेक गेल्ली

पूण पाटीं आयलीच‌ना बगार खबर आयली

रातचें चेडवांनी भंवुंक न्हजो म्हळ्ळी

सोधलां कंय ताणीं यंत्र

देस भक्तेक पार्कुंचें तंत्र

एक भास, जात देसाचें मंत्र

तेय सर्व जाणांत हें कुतंत्र

चिंतां हांव; हेंच‌गी स्वतंत्र

देवा म्हाका रूक कर

सुकणें कर या जान्वार कर

न्हेस्पाक, खावपाक, चिंत्पाक स्वतंत्र

दळदीर ’मनीस’ सोडून

आनी कितें तर‌यी कर

म्हाका स्वतंत्र कर

- वल्ली क्वाड्रस [अगोसत, २०१७]

Comments

No comments yet. Be the first to say what you thought of it.

Leave a comment

Write in Kannada, Nagari or Romi, whichever you like. He reads every comment before it appears here, so yours will not show straight away. Your name is printed above it.

Your name

Your comment

0 of 2,000 characters

Only your name and your comment are kept - no email address. They stay on the site until he removes them; to have yours taken down, write to him through the contact form and say which one. Privacy.

Author

वल्ली क्वाड्रस

१९८४ इस्वे थावन साहित्यीक वावर करून आसा. कथाकार, कवी, कादंबरिकार, विमर्शक, संपादक, प्रकाशक तशेंच तर्जण/लिप्यंतरणाचो वावर करून आसा. काणीक (१९८८-१९९१), दायज.कोम (२००३-२०१३), पयणारी.कोम (२०१५ थावन), कोंकण‌गार प्रकाशन (२०२०-२०२४), आशावादी प्रकाशन (२००० थावन) संपादक जावनासा. कन्नड, नागरी तशेंच रोमी लिपिंनी बरयता.

पुसतका रुपाच्यो कादंबरी; संघरष (१९९१), तूं म्हजें (१९८८), पाटीं गांवाक (२००२).

मोटव्या काणियांचीं पुसतकां; आशावादी (२००१), खिळो (२००३), कंगाल आनी ताची कुक्केहळ्ळी (२००५), सतां आनी खतां (२००५), बंध (२०१७), सांकव (२०२०, नागरिंत) मायानगरी (२०२२), WFH आनी हेर कथा (२०२४), कवितेचीं पुसतकां च्यार मुखां (२००२), कट‌पुतळी (२००३), दर्भारांतली पिंर्गोण (२००५), बजार (२०१७), भितरलो कवी (२०२१),

कविता अध्ययनाचीं पुसतकां; कवितापाठ (२००५), दऱ्याक उदक (२००६), काळोक नातलो गांव (२००७), मुगदनातलीं गितां (२०१७), सुक्ती भर्ती (२०१९). कवितापाठ म्हळ्ळीं कवितेंचेर अध्ययनाचीं ५० वयर कामासाळां चलयल्यांत.

संपादकीयांचीं पुसतकां; मोळबावयलीं सपणां (२००५), मुखामुखी (२०१७), पडसाद (२०१)

कविता संकलनाचीं पुसतकां; मोतियां आनी तारां (२००५), तिंतेरांत पिंतुरां (२००६), उत्रांत सूत्रां (२००६), मयला फातोर (२०२०).

कथा संकलनांचीं पुसतकां; विसाव्या शेकड्याच्यो काणियो (२००६), सूऱ्यो उदेता (२०१९), सूऱ्यो उदेला (२०२४), कथा अध्ययनाचीं पुसतकां; कथाविहान (२०२५), कथापाठ (२०२५), चल दोन चंद्रांक (२०२५), साळकाच्या सिरिवंताच्यो कथा (२०२५), कथन (२०२६). कथापाठ मोटव्या काणियांचेर ५० वयर कामासाळां तशेंच वेबिनारां चलयल्यांत.

भारतीय सर्काराच्या संसकृती विभाग (CCRT) थावन (The Cultural Aspects of Sidhdhis in Karnataka) संशोधनांक सीनियर फेलोशीप (२०१९-२०२१) लाभलां. दिवो साहित्यीक पुरसकार (२००३), कर्नाटक कोंकणी साहित्य अकाडेमिचीं उत्तीम पुसतकां (२००५, २००६, २०१८), मथायस कुटमाचो कविता ट्रसट पुरसकार (२०१९), विश्व कोंकणी केंद्रच्या विमला वी. पै. फौंडेशनाचो पुरसकार, संधेश पुरसकार (कोंकणी साहित्य, २०२३), दायजी दुभाय साहित्यीक पुरसकार (२०२३), कोंकणी अकाडेमी गोंय थावन माधव मंजुनाथ कोंकणी सेवा पुरसकार (२०२३) लाभल्यात.

All 121 pages by this writer