आयकुनासली काणी [- रुपाली मावजो कीर्तनी]

[कविता] आयकुनासली काणी [- रुपाली मावजो कीर्तनी]

 ’आयकुंक काळीज आसा तर मनशाक दोळेच पुरो. कानांची गर्ज ना’. हें समजुंक कविमन आसचें गर्जेचें. हांगासर एक पान मनशाक अपुर्भायेची काणी सांगून वेता. आमी हऱ्येका दिसा सगळ्यांनी पळेतांव पानां, जिवीं, सुकीं, फांट्याचेर उमकळचीं, वालिचेर आसचीं, रुका-झडांनी आसचीं पानां. पूण केदिंच आमी तांकां आयकुंक वचुंक नांव. व्हय हांगासर पानां सयत उलयतात आनी कविमन नातलेल्यांक हें पिसांट चिंतप म्हळ्ळेपरीं भगुंक पुरो.

बाय रुपाली कीर्तनी एक अपुर्भायेची कविता घेवन आयल्या. ह्या कवितेचें चिंतप आध्यात्मीक म्हणा, तार्कीक म्हणा वा हेर कितेंय. पूण ह्या कवितेच्या एकेका कडव्यांनी आसच्या काणियेक समजुंचें प्रेतन जरूर करा अनी अशें एकेक काणी वाचून गेल्लेपरिंच कवितेचो अस्वाद केल्लो अनभोग तुमिंच भगा.

[कविता] आयकुनासली काणी [- रुपाली मावजो कीर्तनी]

आयकुनासली काणी

झडिल्ल्या पानांकडे केन्ना