घट्ट मुळां, ताठ मान (- रुपाली मावजो कीर्तनी)

[कविता] घट्ट मुळां, ताठ मान(- रुपाली मावजो कीर्तनी)

जिवीत म्हणतच आशा-निराशा, सूक-दूक, बरें-वायट एक सार्कें आसाना, पूण हांगासर गर्जेचें म्हळ्यार दरेकल्या मनशाक फकत एक सार्कें मेळाना, कोण आसा जो फकत सूक, आशा, बरेंच घेवपाक ह्या संसारांत आयिल्लो? व कोण आसा जो फकत निराशा, दूक आनी वायट भोग्तलो? देकून सकत-असक्त दोन पोंतां जिवीत म्हळ्ळ्या होड्याक. दोन‌यी गर्जेचीं. ह्या दोनांक जो कोण ब्यालेन्स करून जियेवंक सक्ता तोच समधानेन जियेवंक सक्ता.

संसारांत सरवांक संतोस, बरें दिंवचें चिंतप जेदनां अपल्या मनांत ना, तेदनां मनीस कितलो ग्रेसत आसून‌यी लाचार आनी गरीब. पूण जेदनां हेरांक बरेंच दिंवचें चिंतप आसा तेदनां एक जाड सयत पावता. इंगलिशांत एक सांगणी आसा; Never underestimate your strength, never overestimate your weakness.. मनशाक फकत आपल्या सक्तेविशीं मात्र न्हय, अपल्या अशक्तेविशीं वा उणेंपणाविशीं सयत समजणी आसची भोव गर्जेची. जेदनां ही समजणी आसा तेदनां तो मनीस अपल्या जिवीत एख रूक करून जियेता, तांतूं कोणाक सावळी, कोणाक घोंटेर आनी कोणाक फूल-फळां दिवंक सक्ता. पूण ह्या सर्वांक गर्जेचें अपली बुन्याद घट कर्ची. जेदनां पाळांच सार्कीं रोंबलिंनांत तेदनां तो रूक एकाच वाऱ्याक धर्णीक शेवटता. सोंपें पूण भोव अपुर्भायेचे विचार ह्या कवितेंत बाय रुपाली मावजो किर्तनीन वेक्त केल्ले दिसून येतात.

[कविता] घट्ट मुळां, ताठ मान(- रुपाली मावजो कीर्तनी)

घट्ट मुळां, ताठ मान

म्हाका सदांच दिसता, हांव