कपल [आर. राम्‌नाथ]

संसारांत सभार थराचीं आमालां आसात तांतूं कविता एकाथराचें आमाल म्हळ्ळें तें आमाल सेंवची सवय आसच्यांक कळीत आसा. पूण हर कवितेंनी तें आमाल आसाना, पूण ज्या कवितेंत तें आमाल आसता त्या कवितेची सोभाय वेगळीच. हांगासर तसलीच एक आमालाची कविता हांगासर आसा. दिसुंक भोव सोंपी दिसत पूण भार्कायेन वाचली तर ह्या कवितेंतलीं लिप्तीं रुपां एक अथवोच अण्वव दिता.

बाब आर. राम‌नाथ गोंयचो एक जाणतो तशेंच उत्तीम कवी. ताच्या कवितेंनी सभदांची रास न्हय अर्थांचो व्हाळो आसता. आनी हे अर्थाच्या एकेका घोटांत कवितेच्या आमालाक घेवन येतात जाल्ल्यान कवितारसिकांक हाच्यो कविता खूब आवडतात. आतां हें कवितेचें आमाल सेवंक तुकाच सोडतां.

[कविता] कपल [आर. राम्‌नाथ]

कपल

तुज्या कपलावेलो हांव

व्हड जावंदी

आनी घट जावंदी

खर्यांनीच तूं खूब बरें दिसतलें

आनी सामके खरें दिसतलें

म्हाकाय तें बर्याक पडतलें...

पूण हालींसर

तुज्या कपलावेलो हांव

दिसान्‌दीस भागत चल्लां

आनी आयज तर हांव फकत टिंब म्हूण उरलां..

खर्यांनीच सांगतां

म्हाका ह्या टिंबापरसूय बारीक करपाक

फाल्यां हांव तुका

बिलकूल चान्सूच दिवचोना

तें म्हजें तुका उतर...

हांव उतरान सामको सोर्त..

- आर. राम्‌नाथ  [माय, २०१९]

आर, राम‌नाथ: हायकू, रूबयी, चारोळी, गझल तशेंच फ्री वर्सांचेर कविता बरंवचो आर. राम‌नाथ (राम‌नाथ राम‌नाथ‌कार) कोंकणिच्या उत्तीम कवीं पयकिंतलो एकलो. पर्गट जाल्ले कविताजमे; कोंकणी: मळबरंगमाची (१९८९), निसण (२०१३), विसतव (२०१५), मराठी: ’दरवाजे: बुटके आनी उंच (१९९४). कला अकादमी साहीत पुरसकार, गोवा कोंकणी अकादेमीचो साहित्य पुरसकार, बिंब, गोमंत विध्यानिकेतनचो तशेंच सभार हेर साहित्य पुरसकार लाभल्यात.