त्याच वसंत ऋतुचे सांजेर काडदिनाल यूजिनियो मारोट्टा आपल्या फुलांच्या वोडतांत पासायो मारतालो. सकयल, दनपराच्या वोताक निद्रेसत आसुल्लें रोम शहर जागें जाल्लें मात्र. रसते वाहनानीं भरोन गेल्ले. प्रवासी सां. पेद्रुच्या बसिलिका आनी कोलोसियामा थावन पाटीं परताताले. सूरयासतमा वेळिचें भांग्राळें वोत लागसिल्या परवतांचेर परजळतालें तरी सकयल, गल्ल्यांनी धुळिची मोडां ऊटल्लीं.
वयर, काडदिनलाच्या निवासा लाग्गीं वारें नितळ आनी शांत आसुल्लें. ’सेक्रेड कोंग्रेगेशन ओफ रैटस’ हाचो प्रिफेकट, ’सुपरीम ट्रिब्यूनल ओफ दी अपोसतोलीक सिग्नेचर’ हाचो प्रोपरिफेकट, ’केनन लो’चो कमिशनर, सां. जुजेच्या पुत्रांचो अनी अंकवार सायबिणिच्या मेळाच्या धुवांचो संरक्षक आनी पवित्र इगरज मातेच्या इतर वीस संघांचो व्हडील काडदिनाल यूजिनियो मारोट्टाच्या विल्लाचो उभार दोरो, गेट, भेटेक आयलेल्यांक ताच्या स्थानाचें भरम धाकायतालें. काडदिनाल मारोट्टा आपलो भरम आनी अधिकार भायर दाकायनातलो तरी ताच्या हासकूरया वदना भितेर लिपोन आसलेली बुद्वंतकाय आनी धृड मन लिपवन धरुंक साध्य नातलें. काडदिनाल जिवान मोटवो आनी धडंग जावनासलो. परजळुंचे माज्रा दोळे, मटवे हात आनी पांय, उभार बोर मातें-तांत्या बाशेन ताच्या तोपिये पंदा लीपल्लें. ताची प्राय साटां वयर तीन जाल्लीं. तांबडी तोपी न्हेसुंक ती प्राय चिक्के तरनीच म्हण्येत.
मुकलो पापसायब जावन ताका थोड्यानीं आतांच विंचल्लो. दुस्रे थोडे, मुकलो पापसायब चड भागेवंत आनी वातिकानाच्या राजकीया थावन पयस आसचो जावनासाजे म्हणताले. खंच्याकी काडदिनाल मारोट्टा संदरभाक राकोन आसलो. सां पेद्रुच्या बसकेक अंतर मसतू आसुल्लो. मोग्राची मुदी, त्रिकोन चेपें न्हेसल्ल्यान संसाराची पात्कां, सिस्याच्या दगल्या बाशेन खांदार व्हावायजाय आसुल्लें. ताणे वारया वादाळांत एकलोच शिखरार उभो रावोन आसाजाय आसुल्लें. सगळे गांव ताच्या पांया थळा आसतात. वयर सरवेस्पोराचें उग्तें तोंड. फकत एकलो मूर्ख मात्र पापा सायबाची पद्वी, अधिकार, त्या एक्सूरपोणाची कठोरता आशेत! काडदिनाल मारोट्टाक अपलेच मातेंभर समस्ये आसुल्ले.
आज केलेबरिया प्रांताची ल्हान दियेसेज वालेंतिच्या भिस्पा थावन ताका पत्र आयिल्लें. ताका वालेंतिच्या भिस्पाची वयल्याबार वळक आसुल्ली. तो प्रगतिपर धोरणांचो तशें प्रचलीत राजकीयंत असक्त धवरन आसलोलो गोवळी म्हणोन ताणे आयकाल्लें. दोन वरसां’धीं ताणे स्कांदलबरीत जिवीत सारतेल्या दोग याजकांक आनी अदक्षतेक लागोन दोग प्रायेसत पाद्रिंक निवृत्त करून एक ल्हानशें वादाळ उटयिल्लें. पत्र मटवें आनी सरळ जावनासलें. सांपरादायीक वंदना सवें पत्राचो सारांश जावनासलो: जिमेल्लो देयी मोंतिच्या दोन हळ्ळें थावन भावाडत्यानीं आनी फीरगज पाद्रीन जियकोमो नेरोन हाका अल्तारिचो मान फावो करिजाय म्हणोन पाटायलेल्ल्या मनवे पत्राचो तपशील विवर त्या पत्रांत अटापून आसलो.
जियाकोमो नेरोन कोमुनिसतांच्या हतांत मरण पावल्लो. हे संदरब ताच्या माडतीरपणाक साक्स दिताले. तो मेल्या नंतर लोकान अपशेंच ताचे नांवी भक्त सुरू केली. ताच्या प्रभावान सबार पिडा गूण जाल्ले दाकले आसात. वयजकीय समजणे प्रमाणे हीं अज्यापां जावनासात. भिस्पान हें मनवी पत्र वातिकानाच्या न्यायांग तनखेक ओप्सुंक येवजिल्लें. हाचे पयलें, काडदिनाल मारोट्टा ’धारमीक विधिंच्या पवित्र मेळाचो प्रिफेकट’ जाल्ले वरवीं, भिस्पान ताचें मारगदरशन विचारल्लें आनी तनखे खातीर रोमा थावन दोगां बुद्वंतांक- एकलो कक्षिदारा कुशीक (Postulator) तनखी चलवंक आनी दुस्रो भावाडताचो प्रेरक व सैतानाचो वकील (Devil's Advocate: एका वेक्तीक अल्तारिचो मान फावो करचे पयलें, संबंध जाल्ले सांतिपणाक पूरक जल्ले दाकले एकदम सूक्षिमायेन परीक्षा करुंक इगरज मातेन नमियारलेल्लो अधिकारी) नमियारुंक ताणे विचारल्लें.
प्राथमीक तनकी चलवंक दियेसेजिच्या भिस्पाकच अधिकार आसुल्लो. अधिकारियी ताणेंच नमियारयेतें. तर, भिस्प, रोमाची ससाय कित्याक मगोन आसा? काडदिनाल मारोट्टा आपल्या वोडतांत पासायो मारित्त चिंतुंक पडलो.
काडदिनाल मारोट्टा जणासलेले बरीं जिमेल्लो देयी मोंती तसल्या हळ्ळेनीं कसलीय भक्त चड तेंप बाळवानातली. थैं भवाडत धाट फितिस्पणानीं रेवोडन आसतालो. काडदिनालाक वालेंताच्या भिस्पाच्यो कुयोक्त्यो समजोंक चड वेळ लागलो ना. भिस्पाक आपल्या दियेसेजीक एकलो सांत जरूर जाय आसलो पूण त्या खातीर तो आपल्या गौरवाचेर जुगार खेळोंक तयार नातलो. तनकी फळादीक जाली तर ताच्या दियेसेजीक एकलो सांत मेळतलो. ताच्या प्रांतांतल्या कोम्युनिसतांक मारुंक एक संपे हातेर मेळतेलें, तनकी ना यशस्वी जायत तर, रोमांतल्या बुद्वंत म्हनशांच्या तोंडार करी लाग्तेली. भिस्पाचो उपाय चिंतून काडदिनाल मारोट्टा विज्मीत पावलो. तेनका इटेलिगारंक कित्याक कोले म्हणतात म्हण तो आतां समजालो!
हांगा एका भिस्पाच्या प्रतिषठे वरनी वरतीं सवालां अटापून आसलीं. इटेलिंतल्या एलिसांवाक फकत एक वरस ऊरल्लें. हो संदरभ खंडीत जावन इगरज मातेचे प्रबल विरोधी गळसितेले. हांतू आनिकी गूंड विषय लिपोन आसले: एका वेक्तीक भागेवंत म्हणोन पाचारचें, त्या वेक्तीक देवाचो धीर सेवक आनी ताका ऊरलेल्या भावाडत्यां आनी देवा मधें मध्यवरती म्हणोन वोलायल्ले बरीं. ताचीं अज्यापां मांदचे, देवाची सकत ताचे थावन व्यक्त जातेत आसा म्हणोन दुबावाविणे मांदचे तसले. तसल्या संग्तेंत चूक घडोंक साध्यच नातलें. अख्ख्या धारमीक विधिंच्या पवित्र मेळाचे नियम असली चूक घडोंक साध्यच नातले बरीं रचीत जाल्ले. अपरिपूरण तनखी स्कांदल उटयता आनी इगरजमातेच्या असंख्यात सांद्यांचो भवाडत धंडळायता.
परवतां मधें सूऱ्यो लिपोन, काळोक पृथवेचेर देंवताना थंड हव्याक काडदिनाल बापानीं आंग काडलें. आधिकारान ताका धृड केल्लो, भक्ते विशीं ताका दुबाव आसुल्लो तरी ताच्या खांदारी भावाडताचो खुरीस आसुल्लो. ताच्या सेकुलार भरमारी ताचें प्रमूख मिसांव आध्यात्मीक जावनासलें. मिसांव, आत्म्यांचे, तांच्या सालवासांवांचे आनी तांच्या देस्वाटेचें.
भिस्पाची मनवी पुरसकार करुंक ताणे चिंतलें. ताचें ल्हान जैत तो चाकोंदी. जियाकोमो नेरोनाची तनकी मांडून हाडुंक आनी ताच्यो साक्षी तीर तीरकूट करुंक, साध्य जाल्यार, एका सैतानाच्या वकीलाकयी धाडतोलो. हांगा सैतानाच्या वकीलाची प्रामुख्यता पोसतुलेटरा वरनी चड आसता. ताची अधिकृत पद्वीच भावाडताचो प्रेरक जावन. ताणे कोणायचीं काळजां, मनां दुकयल्यारी परवा करुंक्नोजो. तो ग्यानी, सीदा आनी पाशांवा रहीत जावनासाजे. न्यायांत पक्षातीत आनी खंडनांत खडक्क. असले वेक्ती बोव विरळ जावनासले आनी आसल्यारी दूसऱ्या राटावळिनीं वेसत जावनासले.
त्याच वग्ता काडदिनालाक मोन्सिजङोर ब्लेस मेर्डिताचो उगडास आयलो. मरणाची सावळी ताचेर पडोन आसली. तो विशेस कामारयी नातल्लो. खालीच आसलो म्हण्येत. सैतानाच्या वकीलाक जाय आसली योग्यता ताका आसुल्ली. ताका मन आसागी व जाय पूरतो वेळ आसागी ना म्हळ्ळी गजाल वेगळी.
Ovosvor 3